افزايش كلسترول مفيد با ورزش

تحقيقات نشان مي دهد كه ورزش هاي ايروبيك مي تواند باعث افزايش كلسترول HDL(موسوم به كلسترول خوب) در بدن شود، اگرچه تحقيقات دانشمندان نشان مي دهد كه ورزش به تنهايي نمي تواند براي كنترل چربي بدن كافي باشد.
براساس تحقيقات جديد دانشمندان ورزش هاي هوازي مثل پياده روي، دوچرخه سواري يا شنا، به مدت حداقل دو بار در تايم هاي يك ساعته يا چهار بار در تايم نيم ساعته طي يك هفته مي تواند ميزان HDL خون را افزايش دهد.
براساس تحقيقاتي كه پزشكان در دانشگاه توكيو انجام دادند و طي آن نتايج 25 كار پژوهشي روي ارتباط ورزش و ميزان كلسترول HDL خون بررسي شد مشخص گرديد ورزش هوازي به مدت حداقل دو ساعت در هفته مي تواند ميزان HDL خون را افزايش دهد. در مجموع در اين مطالعات بيش از هزار و 400 زن و مرد مورد بررسي قرار گرفتند. در اين تحقيق افراد به 3 گروه مختلف تقسيم شدند، اول گروهي كه طي هفته 3 يا 4 بار بين نيم تا يك ساعت ورزش هاي مختلف هوازي انجام مي دادند، دوم گروهي كه ميزان ورزش هفتگي آنها كمتر از يك ساعت بود و سوم گروهي كه تقريباً هيچ ورزشي انجام نمي دادند، در نهايت پس از 8 تا 12 هفته تمرينات مشخص شد افرادي كه ورزش منظم مي كردند افزايش نسبي كلسترول HDL در خون آنها مشهود بود كه در دو گروه ديگر اين تغيير ديده نشد. افزايش كلسترول HDL برخلاف كلسترول LDL يك حسن محسوب مي شود و در واقع موضوع مهم در مورد چربي ها نسبت ميان كلسترول HDL و كلسترول LDL است و اگر افزايش HDL باعث بهبود اين نسبت شود خطر سكته قلبي و بيماري هاي قلبي كاهش مي يابد.براساس نتايج تحقيقات گروه پزشكي قلبي سانفرانسيسكو افزايش HDL و كاهش نسبت LDL به HDL مي تواند 5 درصد حملات قلبي در مردان و 7 درصد حملات قلبي در زنان را كاهش دهد. در حال حاضر در بسياري از نقاط جهان افراد به دليل مشكلات مختلف نمي توانند زمان هاي زيادي را به ورزش اختصاص دهند اما دكتر يانكي كايامادا پزشك ارشد اين تحقيقات مي گويد حتي مدت كوتاه ورزش كردن، حتي يك تمرين
15 دقيقه، به صورتي كه هر روز باشد، يا زمان بيشتر مثلاً 30 دقيقه 3 يا 4 بار در هفته مي تواند تاثيرات بسيار مثبتي روي سلامتي افراد داشته باشد و باعث كاهش احتمال بيماري هاي قلبي در آنها شود. دكتر كايامادا مي گويد بيشترين تاثير افزايش HDL در افرادي است كه اضافه وزن ندارند و رژيم هاي غذايي آنان سالم است.

تازه هاي دنياي آموزش

محققان دريافتند زماني كه ما مشغول مطالعه متني هستيم چشمان ما جداگانه روي كلمات متفاوتي متوقف مي شوند و ما به جاي خواندن تمام كلمات صفحه تنها از روي آنها عبور مي كنيم تا به كلمات مورد نظر خود برسيم.
محققان با استفاده از وسايل تخصصي پيچيده كه قادر به كنترل حركت چشم در هنگام مطالعه بود، دريافتند كه افراد هنگام مطالعه كلمه هاي حروفي را با هم تركيب مي كنند.
اين تحقيقات تاثير زيادي در متحول كردن شيوه تدريس به كودكاني كه در حال يادگيري خواندن هستند دارد و باعث مي شود درمان كودكاني كه داراي اختلالات خواندن هستند، مانند بيماري ديسلكسيا، راحت تر صورت گيرد. نتيجه اين تحقيقات توسط ليورس ديگ در نشستي كه توسط بنياد انگليسي توسعه علم صورت گرفته بود بيان شد.
وي اظهار داشت: آنچه من در تلاش براي درك آن هستم رابطه بين روند روانشناختي است كه درك مطالب نوشته شده بشري را مقدور ساخته و رابطه مستقيمي با حركت چشم افراد در هنگام مطالعه دارد.
دانشمندان بيش از 40 سال است كه وقت خود را براي مطالعه حركت چشم ها هنگام مطالعه صرف كرده اند. ليورس ديگ بيان داشت: آنچه دركش براي ما اهميت دارد اين است كه آيا هر دو چشم هنگام خواندن حروف يكساني را مي بينند يا هر كدام از آنها حروف مجزايي را مي بينند و سپس آنها را تركيب مي كنند. اين گروه تحقيقاتي براي دريافتن اين مطلب نور مخصوصي را به چشم يك داوطلب هنگام مطالعه تاباندند تا دقيقا دريابند كه هنگام مطالعه چشمان افراد دركجاها ثابت مي شود.
آنها حتي پا را فراتر نهادند و سعي كردند دريابند كه چرا هر دو چشم انسان نمي تواند در آن واحد روي يك كلمه توقف كند. آنها متوجه شدند كه مغز در چنين شرايطي از فرستادن دو سيگنال جدا ممانعت مي كند.
اين دانشمند گفت: در گذشته تصور مي شد كه چشمان ما در هماهنگي كامل با هم هستند و همزمان به يك نقطه نگاه مي كنند. براي همين در بررسي رفتارهاي مربوط به خواندن، آنها فقط يكي از چشم ها را لحاظ مي كردند زيرا بر اين باور بودند كه هر دو چشم كار يكساني را انجام مي دهند.
ليورس ديگ بيان داشت: نتيجه اين مطالعه مي تواند دنياي تدريس درك مطلب را متحول كرده و گامي نوين در جهت آموزش خواندن به كودكان بردارد.

امتحان بو دارد!

پژوهشگران آلماني دريافتند كه ترس از امتحان رايحه اي دارد كه حتي در سطح ناخوآدگاه افراد ديگر احساس مي شود و مي تواند واگيردار باشد.
گروهي از دانشمندان دوسلدورف آلمان دريافتند كه غيرممكن است دانشجويان و دانش آموزان بتوانند ترس شبهاي امتحان يا يك آزمون مهم مثل كنكور را مخفي كنند.
به گفته اين محققان ترس از امتحان نه تنها بو دارد و مي توان رايحه آن را حس كرد، بلكه مسري هم هست و پس از آنكه توسط سطح ناخودآگاه افراد ديگر حس شد به آنها نيز منتقل مي شود.
در اين بررسيها، رفتار 49 دانشجو مورد پژوهش قرار گرفت و مشخص شد كه نه تنها حيوانات بلكه انسان نيز مي تواند بدون اينكه نياز به حرف زدن باشد با بدن خود ارتباط برقرار كند. اين برقراري ارتباط به ويژه از طريق پيامهاي شيميايي كه از بدن ساطع مي شود موسوم به «فرورمونها» انجام مي شود. «فرورمون» ماده اي شيميايي است كه بوي بدن جانوران را مي سازد.
اين دانشمندان به منظور كشف سيگنالهاي بدني دانشجويان و دانش آموزان زماني كه در حال امتحان دادن هستند عرق اين گروه از دانشجويان را يك ساعت قبل از امتحان شفاهي پايان سال جمع آوري كردند و سپس عرق همين دانشجويان را قبل از انجام يك فعاليت فيزيكي عادي نمونه برداري نمودند.
سپس اين نمونه ها را به گروهي ديگر از دانشجويان دادند و از آنها خواستند كه بوي آنها را درك كنند. گروه دوم دانشجويان هيچ تفاوتي را ميان بوي دو نمونه تشخيص ندادند اما تصويربرداري از مغز آنها با استفاده از رزونانس مغناطيسي نشان داد كه مغز اين گروه پس از بو كشيدن دو نمونه واكنشهاي مختلفي را بروز داده است.
براساس گزارش روزنامه تلگراف، در واكنش به بوي نمونه عرق قبل از امتحان كه ناشي از ترس بود در مغز گروه دوم فضاهاي مربوط به احساسات اجتماعي در كورتكس كمربندي و دايره مخروطي روشن شدند. بنابراين به نظر مي رسد كه ترس، موادي را آزاد مي كند كه اضطراب را انتقال مي دهند و زماني كه تنفس مي شوند قدرت درك را تحريك كرده و به اين ترتيب موجب مي شوند كه تشويش و اضطراب به ديگران منتقل شود.

خلق اقيانوسي مجازي براي كشف منشأ حيات

گروهي از دانشمندان به منظور كشف عامل اصلي شكل گيري حيات در زمين به ارائه نرم افزاري پرداخته اند كه با كمك شبكه اي رايانه اي مي تواند شرايط حاكم بر زمين در بيليونها سال پيش و قبل از آغاز حيات را شبيه سازي كند.
دانشمندان معتقدند حيات در حدود 4 بيليون سال ظهور پيدا كرده و صخره هاي قديمي زمين مي توانند ايده كاملي از شرايط حاكم بر زمين در بيليونها سال پيش را به انسان عرضه كنند.
نظريات مختلف و متفاوتي درباره چگونگي آغاز حيات شكل گرفته است. از جمله اينكه برخي بر اين باورند حيات در اقيانوسي مملو از مواد شيميايي آغاز شده است كه تحت تاثير نور خورشيد قرار داشته و انرژي و سپس سيستمهاي پيچيده شيميايي به وجود آمده اند.
گروهي از محققان رايانه اي كه در گذشته شبيه سازي سه بعدي فضاپيماي ناسا و ماموريتهاي آن را به عهده داشته اند اكنون برنامه اي سه بعدي با نام EvoGrid يا شبكه تكامل را با كمك شبيه ساز فعال مولكولي متعلق به دانشگاه گرونينگن ارائه كرده اند كه نظريه شكل گيري حيات از اقيانوس شيميايي را شبيه سازي مي كند.
هر ذره مجازي موجود در اين برنامه از خصوصيات فيزيكي مجزايي برخوردارند و عملكردي براساس همين خواص دارند. با استفاده از گروهي از خواص فيزيكي اوليه اين برنامه شبيه سازي امكان شكل گيري طبيعي پديده ها را در دنياي مجازي به وجود مي آورد به طوري كه تعامل و ارتباط ميان ذرات از دقت و سطح پيچيدگي بسيار بالايي برخوردارند.
برنامه شبكه تكامل به تعداد زيادي از رايانه ها نياز دارد تا با قرارگيري در شبكه توانايي پردازش آن افزايش يابد. به اعتقاد مخترعان EvoGrid به تدريج بالغ بر ميليونها رايانه به اين شبكه افزوده خواهند شد.
اين رايانه ها اطلاعات را از موتور شبيه ساز EvoGrid دريافت كرده و به تدريج اقيانوسي را شبيه سازي خواهند كرد كه قبل از شكل گيري حالت پيچيده حيات در جهان وجود داشته است. به گفته دانشمندان شكل گيري كوچكترين ذره در اين اقيانوس مجازي قابل رديابي است و به راحتي مي توان تركيب يا تكرار شدن ذرات را تحت نظر داشت.
برخي نظريه ها بر اين باورند كه تركيب ذرات حاوي ليپيد و رشته هايي از مولكول و تعاملات متابوليك باعث شكل گيري حيات شده اند اما برنامه شبكه تكامل به دليل پائين آمدن سرعت پردازش چنين نظريه اي را شبيه سازي نخواهد كرد.كاربران خانگي رايانه كه در اين شبكه عضو هستند مي توانند نتايج شبيه سازي هاي انجام شده را بر روي رايانه هاي خود مشاهده كنند. به گفته دانشمندان با افزوده شدن تعداد رايانه هاي شبكه و افزايش تعداد پردازشگر ها طي 20 تا 40 سال آينده يك تك سلول مجازي مي تواند با سرعتي بسيار بالا در اين فضا شكل گيرد.
در آينده دو نسخه از اين برنامه ارائه خواهد شد كه يكي از آنها نسخه اصلي و ديگري نسخه اي خواهد بود كه به افراد مختلف اجازه دخالت كردن در شبيه سازي را خواهد داد. در اين صورت افراد مي توانند اشكال مختلفي از حيات را با استفاده از اين نسخه به وجود آورند. در واقع نسخه اول اين برنامه جنبه اي كاملاً علمي و تحقيقاتي و نسخه دوم جنبه اي تجربي خواهد داشت.
دانشمندان معتقدند با قدرتمندتر شدن هرچه بيشتر شبكه تكامل مي توان به پاسخ اين سوال كه حيات در كجاي اين جهان يا جهانهاي ديگر و در چه سطحي از پيچيدگي شكل گرفته است، نزديكتر شد و حتي مي توان با استفاده از اين اطلاعات احتمال وجود حيات در سياره هاي ديگر را نيز مورد بررسي قرار داد.
براساس گزارش ام اس ان بي سي، بروس ديمر مدير اين طرح معتقد است شايد روزي بتوان با كمك گرفتن از اين برنامه پيچيده از اطلاعات به دست آمده در ساخت موجودي مجازي در آزمايشگاهها براي توليد انواع نيازهاي بشر از جمله اندامهاي مختلف براي انجام پيوند استفاده كرد. با اين حال تكنولوژي مورد نياز براي انجام چنين كاري موجود نيست و تنها گذشت زمان مي تواند انسان را در دستيابي به چنين هدفي ياري كند.

تصفيه آب با نانولوله ها

تصفيه آب با استفاده از نانو لوله ها به همت پژوهشگران هندي امكانپذير شد.
به گزارش سايت ستاد نانو، فناوري نانو مي تواند راه حلي براي تأمين ايمن آب شرب در مناطقي از جهان كه دچار خشكسالي هاي دوره اي بوده يا آلودگي آب در آنجا شايع است، پيدا كند. پژوهشگران در هند توضيح داده اند كه چگونه مي توان نانولوله هاي كربني را جايگزين مواد رايج در سيستم هاي تصفيه آب كرد. مشكل كمبود آب در دسترس نبودن آب شرب، به عنوان موضوعي مهم در حال افزايش است. در حال حاضر يك سوم جمعيت جهان در كشورهايي زندگي مي كنند كه از نظر آب در مضيقه هستند و پيش بيني مي شود اين جمعيت در سال 2025 به دو سوم افزايش يابد.
پژوهشگران مركز تحقيقات اتمي بهابها (BARC) واقع در مومباي هند، تشريح كرده اند كه چگونه بررسي ها در مورد فناوري هاي جديد تصفيه آب به طور ثابت در حال انجام است، ولي اين فناوري ها بايد از نظر نصب، كاربرد و نگهداري، نسبتا ساده و ارزان باشد تا بتواند در كشورهاي در حال توسعه دوام داشته باشد.
خواص شيميايي منحصر به فرد نانولوله هاي كربني باعث مي شود كه تنها مولكول هاي بسيار كوچك مانند مولكول هاي آب بتوانند از درون آن عبور كنند در حالي كه ويروس ها، باكتري ها، يون هاي فلزي سمي و مولكول هاي آلي خطرناك اين قابليت را نداشته باشند.اين گروه گزارش كرده است كه آب به آساني از درون نانولوله هاي كربني عبور مي كند و در نتيجه فيلتري كه براساس اين فناوري ساخته شده است، بسيار كارآمد خواهد بود و عبور شدت جريان زيادي از آب را بدون رسوب گرفتن فيلتر امكان پذير مي كند. خصوصا نيروي محركه لازم براي عبور دادن آب از درون اين فيلتر در مقايسه با فناوري غشايي رايج كمتر خواهد بود.
به هر حال براي اينكه اين سيستم براي تصفيه آب آلوده مناسب باشد، بايد كارهاي مهندسي براي مرتب سازي اين ساختارهاي نانومتري به صورتي كاملا تعريف شده انجام پذيرد تا آلودگي زدايي از آب به طور مؤثري امكانپذير شود. اين گروه در حال حاضر در حال بررسي قابليت تشكيل سيستم تصفيه آبي بر مبناي نانولوله هاي كربني است كه توانايي جداسازي آرسنيك، فلورايد، فلزات سنگين و مواد شيميايي آلي خطرناك را داشته باشد. اين پژوهشگران مي گويند نانولوله هاي كربني داراي اعتبار مؤثري براي تصفيه آب هستند.