جستجو در پایگاه روزنامه کیهان  

یکشنبه 26 آبان 1387 - 17 ذي القعده 1429 -16 نوامبر 2008 - سال شصت و چهارم - شماره 19232
 

تمجيد روزنامه هاي سوري از سينماي ايران سينماي روح و عطر مردم عادي
فرياد بي صدا نقدي بر فيلم «دعوت» به كارگرداني ابراهيم حاتمي كيا
هشدار نايب رئيس اسبق انجمن منتقدان : هنرمندان بازيچه جريان هاي سياسي نشوند
برگزيدگان جشنواره نمايشنامه نويسي قرآني
نخستين جشنواره فيلم مستند كتاب
عوامل سريال حضرت يوسف(ع) در دانشكده صدا و سيما
آغاز به كار شبكه هاي 2 و 3 صداي آشنا
حاتمي كيا و دل خواسته هاي تكليفي من
ديدگاه هاي سينماگران درباره فيلم كوتاه قابليت هاي زيرساختي فيلم كوتاه
	تمجيد روزنامه هاي سوري از سينماي ايران سينماي روح و عطر مردم عادي «آواز گنجشك ها» با حضور در شانزدهمين جشنواره بين المللي فيلم دمشق سوريه علاوه بر دريافت دو جايزه بازيگري و ويژه هيئت داوران نظرات منتقدان روزنامه هاي سوري را نيز به خود جلب كرد. يك نويسنده سوري در شماره دوشنبه روزنامه «تشرين» چاپ دمشق پيشرفت سينماي ايران را حيرت آور دانست. «حسن محمد يوسف» در اين مقاله با عنوان «سينماي روح و عطر مردم عادي» نوشت: با وجود آن كه دو روز قبل فيلم «آواز گنجشك ها» از «مجيد مجيدي» نوآور ارزشمند ايراني را ديدم اما برخي صحنه هاي سحرگونه آن همچنان در برابر ديدگانم است. وي افزود: نمي خواهم فيلم را تحليل كنم فقط مي خواهم از پيشرفت عظيم سينماي ايران در دو دهه اخير سخن بگويم زيرا نوآوران ايراني، هنر سينما را به حالتي درآورده اند كه به عنوان ابزاري براي بيان روح انساني است. محمد يوسف تاكيد كرد: اين گونه فيلم هاي كم هزينه ديگر به رقيب فيلم هاي هاليوودي كه هزينه هاي بسيار سرسام آور و تكنيك بالا ويژگي آن است، تبديل شده است. وي ادامه داد: سينماي ايران به دنبال ظاهرسازي، كاخ، پشت صحنه و لباس نيست بلكه در جست وجوي جمال نهفته در قلب و دل مردم عادي است كه از غناي روحي برخوردارند. اين نويسنده سوري نوشت: 10 سال قبل وقتي فيلم «كودكان بهشت» (بچه هاي آسمان) از مجيد مجيدي را ديدم به راستي شيفته سينماي ايران شدم و اين فيلم ضمير و حتي دل بينندگان را به لرزه درآورد. محمد يوسف تاكيد كرد: از آن زمان تاكنون ديگر هيچ فرصتي را براي مشاهده فيلم هاي ايراني از دست ندادم. وي با اشاره به برخي صحنه هاي فيلم از جمله تلاش كودكان براي حمل سريع ظرف سوراخ شده ماهيان قرمز و جلوگيري از مرگ آنان، فيلم آواز گنجشك ها را نمونه واقعي سينماي معنوي دانست كه عطر مردم عادي از ويرانه هاي روزمرگي و پوسته واهي مدنيت و شهرنشيني به مشام مي رسد. روزنامه «الثوره» چاپ دمشق نيز در شماره سه شنبه خود فيلم «آواز گنجشك ها» ساخته «مجيد مجيدي» را سرودي دانست كه روايتگر يك زندگي ساده است. به گزارش ايرنا، الثوره نوشت: مجيد مجيدي دوربينش جزييات زندگي روزمره شخصيت هاي فيلم را بيان مي كند. حوادثي كوچك كه انسان آن را به ياد نمي آورد، اما همگي واقعيت است. به نوشته الثوره، دوربين مجيدي به دنبال جزييات دويدن براي تامين معاش است و كارگردان به دور از فضاي بسته شهري به فضاي باز روستايي روي آورده است. اين رسانه افزود: حوادث فيلم درباره مناطق روستايي ايران است، فيلم با داستاني مهم آغاز مي شود، افتادن سمعك دختر كريم در آب هنگامي كه وي همراه با برادرش و ساير بچه ها در تلاش است يك آب انبار را تميز كند تا به يك استخر ماهي تبديل شود. الثوره تصريح كرد: آواز گنجشك ها سرودي است كه داستان علاقه افراد يك خانواده به يكديگر را همراه با الگوي انساني هر يك از قهرمانان فيلم بيان مي كند. روزنامه سوري با نگاشتن قسمت هايي از داستان فيلم درباره تلاش بچه ها براي نجات دادن ماهي ها، آن را سمبل آرزوي نيك دانست و نوشت: اين كودكان گنجشك هايي هستند كه براي تحقق آرزويشان آواز مي خوانند.
	فرياد بي صدا نقدي بر فيلم «دعوت» به كارگرداني ابراهيم حاتمي كيا آرش فهيم نقد نوشتن بر فيلمي از «ابراهيم حاتمي كيا» براي اين قلم دشوار است. نسل ما (نسل سوم) انقلاب اسلامي و دفاع مقدس را نديد- نبود كه ببيند- اما به واسطه ذوق و همت بزرگواراني چون حاتمي كيا و تمامي هنرمندان دفاع مقدس بود كه قطره اي از آن دريا را چشيديم. «مهاجر»، «ديده بان»، «از كرخه تا راين»، «آژانس شيشه اي» و... هر يك دنيايي را پيش چشمانمان گشودند كه تا مدت ها پس از تماشايشان در حال و هواي فيلم مي زيستيم و نمي توانستيم از آن ها دل بكنيم. از همين روست كه نقد نوشتن بر فيلم هاي حاتمي كيا، براي برخي تبديل به نوعي تابو شده است. اما رسالت منتقد، نقد است و... ¤ ¤ ¤ «دعوت» جديدترين اثر ابراهيم حاتمي كيا، موضوعي حساس و بغرنج را سوژه قرار داده است: سقط جنين. معضلي كه هر چند پنهان، اما در جامعه ما وجود دارد. بدون شك، سينما اگر بخواهد كليد پيشرفت اين كشور باشد، لاجرم بايد به چنين معضلات و مسائلي بپردازد. به شرط آن كه دلسوزانه گره بگشايد، نه اين كه آن را كورتر از قبل كند. از همين رو، رويكرد به چنين مسائلي كه لكه هاي ننگ يك جامعه در حال گذار به تعالي است، حساسيت بالايي دارد. به اين دليل، ورود بي غرضانه فيلمسازان متعهد و دلسوز جامعه به مسائل اجتماعي مطلوب تر است تا آنان كه با ساخت فيلم اجتماعي در پي مقاصد سياسي و اقتصادي ناثوابي هستند. اين كه كارگرداني چون حاتمي كيا، كه دل در گروي اين جامعه و نظام حاكم بر آن دارد، وارد حوزه آسيب هاي اجتماعي شده، جاي شكر دارد. چه، اگر نيت، نگاه و عمل فيلمساز در اين عرصه مقدس باشد، خود نوعي «دفاع مقدس» محسوب مي شود. در پس ايده «دعوت» به مسئله سقط جنين، ديدگاهي ديني وجود دارد. فيلم در هر پنج اپيزود خود افرادي سطحي و دنياطلب را به نقد مي كشد. كساني كه به واسطه جاه طلبي شان، حق حيات را از موجودي كه به خواست خداوند، به اين دنيا دعوت شده و قرار است، عضوي از اشرف مخلوقات شود را مي گيرند. اما اين نگاه، در نماها و تصاوير فيلم تابانده نشده. بين قالب و ساختار فيلم و ايده آن تطابق وجود ندارد. مسئله فيلم دراماتيزه نشده و خام مانده است. مثلاً تمامي شخصيت هاي مصر به از بين بردن جنين، در پايان از عمل غير انساني خود صرف نظر مي كنند. اما هيچ كدام به دركي عميق از زشتي عملشان نمي رسند؛ فيلم نمي تواند به مخاطب طرفدار سقط جنين سيلي بزند و او را بيدار كند و به حق حيات فرزند اعطا شده از سوي خداوند دعوت كند. اين دعوت با درام و تصوير نيست، بلكه با حرف، شعار و فرياد است. فيلم براي انتقال مفهوم خود، ناچار است شخصيت رضا بابك را به فرياد وادارد كه؛ اين بچه يك نشانه است، هديه خداوند است و... . در همين فصل فيلم، سيده خانم قبل از باخبر شدن از بارداري اش در قبرستان است و صداي قرائت قرآن را مي شنود. نظر فيلم اين است كه بچه دار شدن اين زن كهنسال مي تواند شبيه به يك معجزه باشد، چون قرآن هم معجزه است. اما قرائت قرآن از سوي بازيگر فيلم آنقدر زننده است كه مخاطب متدين شرمنده مي شود. زن و شوهر اين فيلم قبل از باردار شدن زن، كربلا بوده اند. اين هم در راستاي همان رويكرد ديني ايده فيلم است. اما اين موضوع به گونه اي پرداخته شده كه هجو زيارت و كربلا به نظر مي رسد. يكي از مشكلات بزرگ فيلم، كه البته منشأ در فيلمنامه آن دارد اين است كه بخش زيادي از مخاطبان فيلم پنداشتند كه «دعوت» فيلمي فمنيستي است. در حالي كه به هيچ وجه اين مورد بر فيلم وارد نيست. چون اولاً در فيلم هيچ نوع گرايش زن ستايانه وجود ندارد. دوماً اين كه زنان در بيشتر فصول فيلم، مورد انتقاد قرار مي گيرند و اين مردها هستند كه محقند. پس فمنيستي بودن فيلم اساساً مردود است. اما چه شده كه برخي مخاطبان جدي دعوت را فمنيستي دانسته اند؟ اين مشكل هم ناشي از شخصيت پردازي ناپخته فيلم است. مثلاً در اپيزود (فصل) اول فيلم با اين كه مرد، حق دارد كه بر حفظ بچه و عدم سقط آن اصرار ورزد. اما شخصيت او مثل مردان زن ستيز پرداخته شده است. در فصل آخر فيلم، باز هم اثري از قرآن وجود دارد و تصاويري كوتاه از قرآن مي بينيم. اما اين فصل بيش از ساير فصول فيلم دچار نغض غرض است. چون از يك طرف با گفتماني ديني به نقد سقط جنين مي پردازد، اما از طرف ديگر آدم بد فيلم در اين فصل يك شخصيت متدين است! چطور مي توان مخاطب را به مفهومي ديني دعوت كرد، در حالي كه تنفر او از فرد متدين برانگيخته مي شود؟ عدم وجود حتي يك زن مثبت و نمونه به گونه اي است كه گويي راه رستگاري براي زنان بسته است! حتي زن مذهبي و سنتي فيلم هم تصويري كاريكاتور گونه و تحقيرآميز دارد. آيا نمي شد حتي در يك اپيزود فيلم زناني چون فاطمه «آژانس شيشه اي» يا راحله «به نام پدر» خلق شود؟ استفاده از بازيگران هم در شكل و شمايل دعوت اثرگذار بوده. بازيگر به فيلم روح مي بخشد. برخي بازيگران هستند كه به خاطر كليشه شدن در فيلم هاي درجه سوم تجاري، در هر فيلمي كه نقش آفريني كنند، روح تجاري و ميان مايگي به آن فيلم مي دهند. در پايان اين كه «دعوت» را اگر فيلمي تجاري قلمداد كنيم، قابل پذيرش است و يك سر و گردن از آثار اين رده بالاتر است. اما نكته اينجاست كه قرار بوده فيلمي اجتماعي و متفاوت باشد. در حالي كه در جريان سازي و دعوت انسان ها به راهي درست، عقيم است. دعوت، فرياد بي صداست.
	هشدار نايب رئيس اسبق انجمن منتقدان : هنرمندان بازيچه جريان هاي سياسي نشوند نايب رئيس اسبق انجمن منتقدان از هنرمندان خواست از هم سويي با جريان هايي كه قصد استفاده ابزاري از هنرمندان را به نفع اميال سياسي خود دارند، بپرهيزند. محمد تقي فهيم در گفتگو با پايگاه اطلاع رساني هيئت اسلامي هنرمندان گفت: متاسفانه در آستانه هر انتخاباتي، جريان هايي در كشور شكل مي گيرند كه در صدد برمي آيند تا از هنرمندان به نفع مقاصد سياسي و حزبي خويش سوء استفاده كنند لذا بر همه هنرمندان واجب است مراقبت بيشتري در اين زمينه از خودشان نشان دهند. اين منتقد و مستندساز با بيان اينكه سوء استفاده ابزاري از هنرمندان و به ويژه فيلمسازان در اين دوره قدري تشديد شده است تصريح كرد: استفاده از هنرمندان به نفع مسايل سياسي، تبعات غيرمفيدي براي جامعه هنري به همراه خواهد داشت و جز افتراق سودي براي هنرمندان نخواهد داشت. فهيم، حمايت هاي مالي و عاطفي هنرمندان از سوي نهادهاي فرهنگي را حق مسلم هنرمندان دانست اما هشدار داد؛ اين حمايت ها موجب سوء استفاده از هنرمندان به نفع جريان خاصي مبدل نشود. اين منتقد سينماي ايران با ناخرسندي از فضاي سينمايي كشور گفت: فضا به گونه اي شده است كه هرگونه گلايه هنرمندان نسبت به عملكرد مسئولين سينمايي، به بهره برداري هاي سياسي و نامطلوب تعبير مي شود. وي در عين حال افق حركتي كلان سينماي كشور را مثبت ارزيابي كرد، اما يادآور شد: كم و كاستي هاي فراواني در عرصه سينما وجود دارد كه آزاردهنده است و بايد در جهت رفع اين كاستي ها تلاش هاي فراواني از سوي مسئولين و هنرمندان انجام بگيرد. قابل ذكر است، در هشتمين دوره انتخابات مجلس شوراي اسلامي كه در سال گذشته برگزار شد، جريان سياسي «ياران خاتمي» استفاده ابزاري گسترده اي از هنرمندان نمود كه بخش زيادي از آن هنرمندان، حمايت خود از اين جريان سياسي را تكذيب كردند. در انتخابات رياست جمهوري گذشته نيز يك جريان سياسي ورشكسته تلاش كرد با جلب حمايت هنرمندان از نامزدي خاص، گرايش مردم را به نامزد رقيب تغيير دهد كه در نهايت با شكست روبرو شد.
	برگزيدگان جشنواره نمايشنامه نويسي قرآني برگزيدگان نخستين جشنواره سراسري نمايشنامه نويسي قرآني (كلمه) مركز هنرهاي نمايشي صداي جمهوري اسلامي ايران، پنجشنبه شب در تالار بتهوون خانه هنرمندان ايران معرفي شدند. به گزارش ايرنا در اين مراسم كه با حضور «حسن خجسته» معاون صداي جمهوري اسلامي ايران، «مجيد رجبي معمار» مدير شبكه تلويزيوني تهران، «شهرام گيل آبادي» مديركل هنرهاي نمايشي صداي جمهوري اسلامي ايران، «مجيد سرسنگي» قائم مقام سازمان فرهنگي و هنري شهرداري تهران، «ايرج راد» مديرعامل خانه تئاتر، «حسين مسافر آستانه» دبير جشنواره بين المللي تئاتر فجر و جمعي از هنرمندان و پيشكسوتان و خانواده نمايش راديويي ايران برگزار شد، نفرات برتر عرصه نمايشنامه نويسي راديويي قرآني (كلمه) معرفي شدند. در اين مراسم لوح سپاس و مبلغ دو ميليون ريال هديه به «بهزاد صديقي» نويسنده نمايشنامه مصاحبه، «مليحه مرادي جعفري» نويسنده نمايشنامه بابونه، «محمود مهدوي» نويسنده نمايش نامه ملودي گرگ سرگردان، «علي احساني» و «سيروس همتي» نويسنده نمايشنامه قرباني اهدا كرد. هيئت داوران همچنين لوح سپاس و مبلغ يك ميليون ريال هديه را به «معصومه معظمي»، «روزبه حسيني»، «شكوفه آروين»، «ياسين حجازي»، «ميلاد اكبرنژاد»، «مليحه مرادي جعفري» و «عبدالرضا فريدزاده» به عنوان نمايشنامه نويسان برتر اهدا كرد. هيئت داوران همچنين نشان عالي مركز هنرهاي نمايشي راديو، تنديس، لوح سپاس و مبلغ 20ميليون ريال خود را به «آرش عباسي» به عنوان نمايشنامه نويس اول اهدا كرد. گفتني است محمود استاد محمد، محمد امير يار احمدي، محمد يعقوبي، صدرالدين شجره، اميررضا خادم، محمد فنائيان، ژاله علو و جمع كثيري از خانواده تئاتر كشور، از جمله ميهمانان اين مراسم بودند.
	نخستين جشنواره فيلم مستند كتاب نخستين جشنواره «فيلم مستند كتاب» پنجشنبه در تالار فارابي دانشگاه هنر تهران كار خود را آغاز كرد. در اين جشنواره كه به مدت چهار روز در تهران ادامه دارد، 65 اثر مستند از فيلمسازان كشور در دو بخش فيلم مستند و انيميشن به نمايش درمي آيد. در نخستين جشنواره فيلم مستند كتاب 16 فيلم در بخش مستند، 9 فيلم در بخش انيميشن، 14 فيلم در بخش جنبي، 15 فيلم در بخش مرور آثار «كيومرث درم بخش» و 11 فيلم نيز در بخش مرور بر آثار «منوچهر مشيري» به نمايش گذاشته مي شود.
	عوامل سريال حضرت يوسف(ع) در دانشكده صدا و سيما جشن ميلاد حضرت رضا(ع) در دانشكده صدا و سيما با حضور عوامل، بازيگران و كارگردان سريال حضرت يوسف(ع) برگزار شد. در اين جشن كه به همت معاونت دانشجويي و با حضور جمعي از دانشجويان، استادان و كاركنان اين حوزه به مناسبت ميلاد حضرت(ع) برپا شد، عوامل، بازيگران و كارگردان سريال حضرت يوسف(ع) حضور يافتند. در ابتدا، حجت الاسلام موسوي مدير امور فرهنگي دانشكده، در سخناني به فرازهايي از زندگي و فضاي عهد زمامت امام رضا(ع) پرداخت و سپس «فرج الله سلحشور» كارگردان مجموعه حضرت يوسف(ع) و همچنين «محمود پاك نيت» از بازيگران گفت وگو و پرسش و پاسخي با دانشجويان داشتند.
	آغاز به كار شبكه هاي 2 و 3 صداي آشنا با هدف پاسخ به نيازهاي هموطنان در خارج از مرزهاي كشور، كانال هاي 2 و 3 شبكه جهاني صداي آشنا، با حضور مسئولان سازمان صدا و سيماي جمهوري اسلامي آغاز به كار كرد. رئيس سازمان صدا و سيما، در مراسم راه اندازي اين كانال ها گفت: براي پاسخگويي به نيازهاي هموطناني كه در خارج از مرزهاي كشور زندگي مي كنند، احساس وظيفه و مسئوليت مي كنيم. «عزت اله ضرغامي» با اشاره به اينكه 5ميليون ايراني در 80 كشور دنيا زندگي مي كنند، افزود: اين هموطنان در نقاط مختلف دنيا با فضا و فرهنگ ايراني زندگي مي كنند و اميدواريم بتوانيم تا حد زيادي پاسخگوي مطالبات آنها باشيم.
	حاتمي كيا و دل خواسته هاي تكليفي من قاسم رحماني من حاتمي كيا را دوست دارم، آنقدر كه همواره در برابر موج انتقادات و بي انصافي هايي كه در حق او شده و مي شود، سخت موضع مي گيرم. از آنهايي كه او را شمر و يزيد خواندند يا استحاله شده در دامن پياده نظام دشمن دانستند، خوشم نمي آيد و از آنهايي كه بي ادبانه به او گفتند:«برو جنگت را بساز» بيزارم. چرا كه او چشم شيشه اي راوي فتح بوده نه جنگ ساز. از آنهايي نيستم كه آژانس شيشه اي و ديده بان را از آن بچه بسيجي ها بدانم و «موج مرده» و «به نام پدر» را مال خودش. من همه ساخته هاي ابراهيم سينماي ايران را از آن بچه مسلمان ها و بسيجي ها مي دانم حتي اگر تف سربالا بوده باشد. خوب يا بد، حاتمي كيا از آن جماعتي است كه خود را خودي مي دانند و اگر سر و جانشان برود به نظام و آقا و شهيدان پشت نمي كنند. معتقد نيستم كه او حتماً بايد فيلم به اصطلاح جنگي بسازد چرا كه او استعدادي شگرف دارد و پتانسيل بالاي او در هنر سينما، موجب افتخار ريش دارهاي با ريشه و چادري هاي ذاتاً با حيا است. «دعوت» براي او يك اداي «تكليف» است به مقام شامخ انسان به ويژه انسان مسلمان و شيعه اهل بيت عليهم السلام. كه چرا بايد در جامعه اي متعهد به ارزش هاي ديني و اخلاقي، سقط جنين كم كم به امري عادي بدل شود. حاتمي كيا اين بار از موهبت هاي الهي دفاع مي كند و از آنهايي كه با 51 بهانه مادي، نوگلان باغ زندگي را به ورطه عدم مي فرستند، گلايه اي جدي مي كند و آژير مي كشد كه زنهار! اينجا ايران است نه سرزمين وحشي قرون وسطي. با اين حال وقتي به آدم اهل تكليفي چون حاتمي كيا فكر مي كنم سوالات زيادي در ذهنم شكل مي گيرد كه البته ابراهيم به برخي از آنها بارها پاسخ داده است اما من يكي را قانع نكرده. حاتمي كيا در گفت و گو يي گفته بود كه از شهر خسته است و دارد خفه مي شود در آن. مي خواهد به بيابان برود و تق و توق راه بيندازد اما آنها كه متولي سخت افزار فيلم هاي جنگي اند با او سر ناسازگاري مي گذارند. قطعاً در چنين شرايطي، فراهم آوردن امكانات محال نيست اما دشوار است و شايد مستلزم بلا ديدن هم باشد. و مگر نه اينكه همين حاتمي كيا در سال هاي ابتدايي دهه 70 شمسي مي گفت:«بسيجي با همين بلاها بسيجي شده.» حالا هم هنگام بلا كشيدن و ملامت كشيدن و خوش بودن فرا رسيده است. به قول دوست شهيد ابراهيم «آرمانخواهي مستلزم صبر بر رنج ها است. پس برادر خوبم، براي جانبازي در راه آرمان ها ياد بگير كه در اين سياره رنج صبورترين انسان ها باشي.» اين از جملات سيد شهيدان اهل قلم است؛ درست پنج روز قبل از شهادتش در فكه. حاتمي كيا سال ها است كه به اين دليل، سوژه دفاع مقدس كه در صحنه نبرد روايت شود را به تصوير نكشيده و اين در حالي است كه در جلسه اي كه حاتمي كيا فقط يك صندلي با آقا فاصله داشت، رهبر معظم انقلاب از سوژه هاي نابي در دفاع مقدس ياد كرد كه به آن پرداخته نشده و روي زمين مانده است. از جماعت دل به اغيار داده و جواناني كه به صرف گرفتن مجوز كارهاي بعدي، فيلم دفاع مقدس يا همان جنگي مي سازند نمي توان انتظار «عمل به تكليف» داشت چه مخاطب اين سخن، در وهله اول شيوخ سينماي دفاع مقدس و شيخ الشيوخ آن؛ ابراهيم حاتمي كيا است. و ابراهيم به خوبي مي داند كه او براي اقامه مظلوميت هاي دفاع مقدس، قامت بندد و نيت كند، موانع از سر راه او يكي يكي برداشته خواهد شد، مگر ما جماعت اهل توسل و توكل نيستيم و مگر حاتمي كيا، دوستاني در همان مجموعه هاي به قول خودش دردسر ايجاد كن ندارد كه توپ و تانك و اسلحه به او بدهند و دست آخر، مگر خدا را ندارد كه چنين نااميد سخن مي گويد. مگر او بارها از اعتقادش به معجزه سخن نگفته و آن را در آثارش به تصوير نكشيده است. برخي افراد مادي گرا، به حاتمي كيا نسبت پول دوستي مي دهند و اينكه فيلم هاي اخير او براي جذب گيشه است. اگر چنين چيزي درست باشد كه نيست مگر سينماي دفاع مقدس در گيشه بفروش نبوده و مگر از كرخه تا راين، بوي پيراهن يوسف و آژانس، صف هاي آنچناني براي سينماها ايجاد نكردند. حاتمي كيا هنر آن را دارد كه فيلمي از سوژه هاي بر زمين مانده دفاع مقدس بسازد و صف هاي طويل راجلوي سينما ها ايجاد كند و مهم تر از همه دل ملت و آقا را شاد نمايد. سوال ديگر اينكه شخصيت هاي اصلي آثار حاتمي كيا همواره در بستر فيلم، رشد مي كنند و به كمال معنوي مي رسند اما اين مسئله در فيلم جديدش اتفاق نمي افتد و جز آن پيرزن و پيرمرد كه به خدا پناه مي برند، ديگران تنها با اجبار مسايل مادي و فشار ديگران، راضي به نابود نكردن بچه هايشان مي شوند. آنها خيلي مادي مي انديشند و براي حفظ موقعيت خود، حاضرند كه جان عزيزانشان را بگيرند. شايد اين نتيجه گيري از رفتار آن شخصيت ها درست باشد اما من از آثار حاتمي كيا، انتظار رشد يافتن شيرين به حد دايي يوسف، كاظم به عباس، فاطمه به كاظم، سلمان و احمد كوهي به فاطمه و حتي ناصر شفيعي به خودش را دارم. حاتمي كيا آزاد است كه هر سوژه اي را بسازد و من هم آثارش را مي بينم و همچنان دوستش خواهم داشت به حق اشك هايي كه براي مظلوميت كاظم و عباس ريخته شد و سالن هاي سينما را معطر كرد، اما به خداي آويني قسم كه «تكليف» روايت فتح آن هم از جنس نابش فقط بر دوش او و امثال اوست. پس زنهار! كه حماسه آفريني هاي فرزندان پاك خميني رضوان الله تعالي عليه در پيچ و خم غفلت هاي معاصرمان به دست فراموشي سپرده نشود. و باز مي گويم كه من حاتمي كيا را دوست دارم و حرمتش را از سوي هر كه خود را خودي مي داند واجب مي دانم و دعا مي كنم كه او بار ديگر فيلم ناب دفاع مقدس بسازد.
	ديدگاه هاي سينماگران درباره فيلم كوتاه قابليت هاي زيرساختي فيلم كوتاه بيست و پنجمين جشنواره بين المللي فيلم كوتاه تهران از چهارشنبه گذشته در كشورمان آغاز شده است. باتوجه به اين كه فيلم كوتاه عرصه كسب تجربه جوانان است، از آن به عنوان زيربناي سينماي ملي ياد مي كنند. باتوجه به اين همت، اين جشنواره نقش مهمي در روند حركت رو به جلو و خدايي نكرده رو به عقب آن دارد. آنچه در پي مي آيد، نظرات سه تن از كارشناسان و سينماگران در اين زمينه است. دفاع مقدس و فيلم كوتاه فيلم كوتاه يكي ازمهمترين گونه هاي هنر تصويرسازي و نمايشي است و باتوجه به معادن ارزشمند فرهنگ كهن ايراني و اسلامي مي توانيم مضامين فاخر و غني را در قالب فيلم كوتاه به تصوير بكشيم. محمدرضا شرف الدين، مديرعامل انجمن سينماي انقلاب و دفاع مقدس به مناسبت برگزاري بيست و پنجمين جشنواره بين المللي فيلم كوتاه تهران با بيان اين مطلب افزود: از آن جايي كه بسياري از موضوعات اجتماعي- سياسي- فرهنگي و تاريخي و تمدني قابليت هاي فيلم بلند شدن را كمتر دارند يا دشوارترند در قالب فيلم هاي كوتاه مي توانند روايت و تصوير شوند. وي ادامه داد: مي توان مضامين و مفاهيم قابل توجهي را براي فيلم كوتاه از ادبيات نوين و حتي، از بستر واقعه عظيم دفاع مقدس بيرون كشيد و در قالب سينماي كوتاه تبديل به آثاري فوق العاده و تاثيرگذار كرد. مديرعامل انجمن سينماي انقلاب و دفاع مقدس با بيان اينكه فضاي سينماي جوان و فيلم كوتاه كشور ميدانگاه ورود نيروهاي جوان، خلاق و نوآور است خاطر نشان ساخت: فيلم كوتاه و سينماي جوان در يك نگاه دورانديشانه و بدون ملاحظه، زير ساخت هاي آينده فرهنگي و سينماي ما را تامين مي كند. وي با اشاره به اهميت رسانه سينماي جوان تصريح كرد: متاسفانه با اين همه اهميت و فوائد فرهنگي فيلم كوتاه در كشور، هنوز جايگاه شايسته خود را پيدا نكرده است. به گفته وي، تنها انجمن سينماي جوانان ايران و انجمن سينماي انقلاب و دفاع مقدس به صورت جدي از فيلم كوتاه حمايت مي كنند و در ساير بخش ها رويكردها بيشتر تبليغاتي است. شرف الدين، فيلم كوتاه و سينماي جوان را داراي قابليت هاي فوق العاده اي خواند و اظهار داشت: جايگاه اقتصادي و هنري سينماي كوتاه، فراتر از سينماي بلند است به طوري كه فيلم هاي كوتاه ما در عرصه بين الملل حضور موفق تري دارند و سينماي بلند ما بخت كمتري دارد. وي اضافه كرد:اين نشان مي دهد كه اگر به سينماي جوان و فيلم هاي كوتاه ما درست نگاه كنيم بازده اقتصادي قابل توجهي براي ما خواهد داشت. مديرعامل انجمن سينماي انقلاب و دفاع مقدس با اشاره به اهميت ابعاد تاثيرگذاري فيلم هاي كوتاه ايراني در كشورهاي مختلف به خصوص در حوزه آسيانه ميانه و خليج فارس پيشنهاد داد: جشنواره فيلم كوتاه تهران را مي توان به صورت همزمان در كشورهاي ديگر كه امكان آن را داشته باشند برگزار كنيم و اين موجب توسعه اين گونه سينمايي مي شود. فيلم كوتاه و مشكلات فراوان سينماي جوان، شناسنامه آينده سينما و اميد و افق سينماي ملي است. پرويز شيخ طادي كارگردان سينما و تلويزيون نيز با بيان اين مطلب افزود: سينماي جوان ضمن اينكه براي قشر جوان به مثابه كنكور و آموزش و پرورش است از زاويه ديگر هم مي تواند فيلم سازان جوان را بسازد تا بتوانند با كارهاي درخشان كوتاه در سطح جهاني بدرخشند. وي ادامه داد: اين سينما، سينماي كشف است، كشف نيروهاي جوان، كشف استعدادهاي گمنام و مراكز سينماي جوان كمك مي كنند در بحث پرورش فيلمساز و فيلمسازان و آينده فيلم سازي سينماي كشور. كارگردان فيلم «پشت پرده مه» با بيان اينكه سينماي كوتاه استقلال ويژه اي دارد، خاطر نشان ساخت: اگر استقلال را از سينماي كوتاه نگيريم و سعي كنيم حفظش كنيم و حمايت و سرمايه گذاري كنيم مي تواند در آينده سينماي كشور راه گشا و موثر باشد. وي اضافه كرد: متاسفانه، در كشور ما اين فيلم ها جايگاه شايسته و واقعي اش را به دست نياورده و همواره، در محاق در حاشيه و در سايه قرار گرفته است. اين كارگردان سينما و تلويزيون معتقد است. فيلم هاي كوتاه و سينماي جوان كشور با مشكلات و تنگناهاي بسياري روبروست و در صورتي كه اين آثار را فقط به مثابه ورودي سينماي بلند نگاه نكنيم و آن را حقير نبينيم و مستقل و بزرگ بشماريمش معضلاتش هم برايمان جدي مي شود. وي ادامه داد: فيلم كوتاه و عرصه سينماي جوان براي كشف استعدادهاي جديد بهترين جايگاه را دارد. نقش فيلم كوتاه در سند چشم انداز 20 ساله محمود گبرلو از كارشناسان ومنتقدان سينما و تلويزيون در گفت وگو با كميته اطلاع رساني روابط عمومي جشنواره بين المللي فيلم كوتاه تهران از نقش فيلم هاي كوتاه در مسير كمك براي دستيابي به اهداف سند چشم انداز بيست ساله كشور سخن گفت. وي اظهار داشت: اگر بنا را بر اين بگذاريم كه براي توسعه جامعه در برنامه ها، نياز به ابزارهاي فرهنگي داريم كه ما را سريع تر به اهدافمان نزديك كند، نقش فيلم كوتاه را به عنوان رسانه اي نافذ و آگاهي بخش نمي توانيم ناديده بگيريم. وي افزود: وزارتخانه ها، سازمان ها و مراكز اقتصادي، اجتماعي، سياسي و فرهنگي كشور اگر بخواهند در برنامه هاي توسعه سريع تر گام بردارند بايد به سمت فيلم كوتاه حركت كنند و از آن به عنوان ابزاري كارآمد و جهت بخش و تاثيرگذار بهره بگيرند. اين منتقد با اشاره به لزوم حمايت از سينماي كوتاه و مراكز سينماي جوان خاطر نشان ساخت: هر دولتي- هر جامعه اي و هر سياستگذاري و برنامه ريزي مي تواند بااستفاده از رسانه هاي تبليغي مدرن و با ساز و كارهاي فرهنگي بهتر، دقيق تر، شفاف تر- سريع تر مسير توسعه و تحقق اهداف را پيمايد. وي با بيان اينكه لازم است از ساخت و نمايش فيلم هاي كوتاه در كشور حمايت بيشتري صورت گيرد گفت: ما كه مدعي هستيم در يك چشم انداز بيست ساله مي خواهيم پيشرفت و توسعه را طي كنيم بهترين ابزار براي رسيدن به اين هدف به ويژه در عرصه تبليغات و ترويج استفاده از سينما به خصوص سينماي كوتاه كشور و دعوت از فيلمسازان كوتاه براي كمك به توسعه كشور است. گبرلو با اشاره به برگزاري بيست و پنجمين جشنواره بين المللي فيلم كوتاه تهران عنوان كرد: متوليان برگزاري جشنواره با قدرت و برنامه ريزي سياست گذاري هاي كشور را هم به سمت جشنواره سوق دهند و نگاهش را جدي تر كنند موفق تر خواهند بود.