جستجو در پایگاه روزنامه کیهان  

دوشنبه 25 شهريور 1387 - 14 رمضان 1429 - 15 سپتامبر 2008 - سال شصت و چهارم - شماره 1891792
 

زمان برپايي آيين بزرگداشت روز شعر و ادب پارسي تغيير كرد
كتاب هاي ديجيتالي در نمايشگاه كتاب فرانكفورت
بهره گيري از زمان در آثار سعدي
گل هميشه بهار حديقه ياسين
خداي خوبي وبدي
	زمان برپايي آيين بزرگداشت روز شعر و ادب پارسي تغيير كرد زمان برپايي مراسم خانه كتاب به مناسبت بزرگداشت روز شعر و ادب فارسي از 27 شهريور به 2 مهر ماه تغيير كرد. اين مراسم همراه با صرف افطار با حضور وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي، جمعي از معاونان وي، استادان، شاعران و نويسندگان توسط موسسه خانه كتاب در هتل انقلاب تهران برگزار مي شود. در اين مراسم جمعي از استادان، شاعران و نويسندگاني كه از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي مدرك هنري دريافت كرده اند نيز حضور خواهند داشت. اين مراسم 2 مهر ماه سالجاري (22 ماه مبارك رمضان) در محل هتل انقلاب تهران برپا خواهد شد. 27 شهريور ماه، به احترام محمد حسين شهريار و همزمان با سالروز وفاتش (27 شهريور 1367)، به عنوان روز شعر و ادب پارسي نام گذاري شده است.
	كتاب هاي ديجيتالي در نمايشگاه كتاب فرانكفورت شصتمين نمايشگاه كتاب فرانكفورت محور برنامه هاي امسال خود را با حضور حدود 7 هزار ناشر به صنعت نشر ديجيتالي اختصاص داده است. شركت هايي چون آمازون و سوني قصد دارند در نمايشگاه امسال كتاب فرانكفورت ابزارهاي ديجيتالي كتابخواني خود را معرفي كنند. اين دو شركت پيش از اين استفاده از كتاب هاي ديجيتالي را در مناطقي از جهان ترويج كرده بودند. به گزارش خبرگزاري آلمان، در شصتمين نمايشگاه كتاب فرانكفورت كه از 24 تا 29 مهر برگزار مي شود حدود هفت هزار ناشر از بيش از 100 كشور حضور خواهد داشت. همچنين حدود 400 هزار عنوان كتاب طي اين پنج روز نمايش داده خواهد شد. انتظار مي رود در مجموع بيش از 1000 نويسنده و مولف در نمايشگاه امسال كتاب فرانكفورت حاضر شود. اورهان پاموك، گونتر گراس و پائلو كوئلو از جمله اين نويسندگان هستند. همچنين برخي از شخصيت هاي سياسي و اقتصادي كشورهاي ديگري غير از آلمان نيز در اين نمايشگاه شركت خواهند كرد. ميهمان امسال نمايشگاه كتاب فرانكفورت كشور تركيه است و اين كشور قرار است 250 نويسنده به فرانكفورت بفرستد تا در برنامه هاي مختلف اين نمايشگاه شركت كنند.
	بهره گيري از زمان در آثار سعدي مصطفي اذاني سعدي درباره ارزش زمان حاضر و غنيمت شمردن آن مي گويد: كنونت كه امكان گفتار هست بگوي، اي برادر، به لطف و خوشي كه فردا كه پيك اجل سر رسد به حكم ضرورت زبان دركشي اوقات و ساعتها سرمايه عمر را تشكيل مي دهند و با گذشتن اين ساعتها از عمر انسان كاسته مي شود تا سرانجام مرگ فرا رسد و دفتر زندگي را ببندد. چه خوب و لازم است كه انسان از هر لحظه عمر بيشترين استفاده و بهره برداري را بنمايد. پيامبر اكرم(ص) به ابوذر غفاري فرمودند: «پنج چيز را قبل از پنج چيز غنيمت شمار: جواني را پيش از پيري، تندرستي را پيش از بيماري، توانگري را پيش از فقر، فراغت را پيش از گرفتاري و زندگي را پيش از مرگ». دراين بيان رسول اكرم(ص) به بهره برداري از نعمت هاي الهي، سرمايه عمر و دوران جواني و بهار عمر توجه داده اند. چرا كه دوران جواني از اهميت ويژه اي برخوردار است. سعدي در اين باره مي گويد: جوانا ره طاعت امروز گير كه فردا جواني نيايد زير پير فراغ دلت هست و نيروي تن چو ميدان فراخ است گويي بزن من اين روز را قدر نشناختم بدانستم اكنون كه در باختم قضا روزگاري ز من در ربود كه هر روزي از وي شبي قدر بود چه كوشش كند پير خر زير بار؟ تو مي رو كه بر باد پايي سوار شكسته قدح ورببندند چست نياورد خواهد بهاي درست كنون كاو فتادت به غفلت و دست طريقي ندارد مگر باز بست كه گفتت به جيحون در انداز تن؟ چو افتاد، هم دست و پايي بزن به غفلت بدادي ز دست آب پاك چه چاره كنون جز تيمم به خاك چو از چابكان در دويدن گرو نبردي، هم افتان و خيزان برو گر آن باد پايان برفتند تيز تو بي دست و پاي از نشستن بخيز و باز در جاي ديگر در توصيف هوشياري و درك زمان حال مي فرمايد: گذشت آنچه در ناصوايي گذشت ور اين نيز هم درنيابي گذشت كنون وقت تخم است اگر پروري گر اميد واري كه خرمن بري به شهر قيامت مرو تنگدست كه وجهي ندارد به حسرت نشست گرت چشم عقل است تدبير گور كنون كن كه چشمت نخورده ست مور به مايه توان اي پسر سود كرد چه سود افتد آن را كه سرمايه خورد؟ كنون كوش كاب از كمر در گذشت نه وقتي كه سيلابت از سرگذشت كنونت كه چشم است اشكي ببار زبان در دهان است عذري بيار نه پيوسته باشد روان در بدن نه همواره گردد زبان در دهن ز دانندگان بشنو امروز قول كه فردا نكيرت بپرسد به هول مكن عمر ضايع به افسون و حيف كه فرصت عزيزست و الوقت سيف براستي اگر آدمي از نعمت سلامت جسم و از نيرو و نشاط خويش بهره گيري نكند، اگر از دارايي و ثروت خويش براي انجام كارهاي خير و از فراغت قبل از گرفتاري و از زمان حيات كه تمام درهاي سعادت و رستگاري به روي انسان باز است، قبل از مردن توشه نگيرد و بهره برداري كافي از زمان نكند و خود را آماده نسازد، پس چه زماني مي تواند از اين امكانات براي حيات ابدي خويش بهره گيرد؟ با فرارسيدن مرگ ديگر دير خواهد بود و راه بازگشتي وجود ندارد؛ حسرت و اندوه نيز دردي را درمان نخواهد كرد. درجاي ديگر هشدار مي دهد كه چرا اينقدر در بند مال دنيا هستي كه اگر پنج درهم از مالت گم شود، غمزده و افسرده مي شوي اما هنگامي كه عمر عزيزت هر لحظه به باد مي رود هوشيار نيستي و فرصت را غنيمت نمي شماري. زپنجه درم پنج اگر كم شود دلت ريش سرپنجه غم شود چو پنجاه سالت برون شد ز دست غنيمت شمر پنج روزي كه هست اگر مرده مسكين زبان داشتي به فرياد و زاري فغان داشتي كه اي زنده چون هست امكان گفت لب از ذكر مرده بر هم مخفت چو ما را به غفلت بشد روزگار تو باري دمي چند فرصت شمر يكي از چيزهايي كه اسلام پيوسته به آن سفارش مي كند و از پيروان خود مي خواهد كه هميشه با دقت و توجه كامل از آن مراقبت كنند و نگذارند به هدر رود و به بطالت بگذرد، زمان و سرمايه ارزشمند عمر است، كه بايد از اين گوهر گرانبها هر چه بيشتر و بهتر بهره برداري كرد و به عنوان عالي ترين غنيمت در جهت سعادت و تأمين دنيا و آخرت استفاده نمود و اجازه نداد كه حتي ساعتي از آن ضايع شده و از دست برود چرا كه هر دقيقه و ثانيه اي كه از آن بگذرد؛ هرگز برنمي گردد و به هيچ قيمت قابل جبران نيست. امام سجاد(ع) فرمود: «بيچاره فرزند آدم كه پيوسته به سه مصيبت بزرگ مبتلاست و از آن عبرت نمي گيرد و در حالي كه اگر از آنها عبرت بگيرد امر دنيا و آخرت او آسان مي شود: يكي ،گذشتن هر روز از عمر اوست. اگر در مالش نقصاني پديد آيد مغموم مي شود با آنكه جاي در هم رفته، در هم ديگري مي آيد و آن را جبران مي كند و عمر را چيزي جبران نمي كند و برنمي گرداند. مصيبت دوم استيفاي روزي اوست پس اگر از حلال باشد از او حساب كشند و اگر حرام باشد او را عقاب كنند. مصيبت سوم از اين بزرگتر است پرسيدند چيست؟ فرمود: هيچ روزي را شب نمي كند مگر اينكه يك منزل به آخرت نزديك مي شود. لكن نمي داند كه به بهشت وارد مي گردد يا به دوزخ رسول اكرم(ص) به ابوذر فرمودند: «به عمرت حريص تر باش تا از درهم و دينارت» و حضرت علي(ع) فرمودند: «فرصت به زودي از دست مي رود و فوت مي شود.» و سعدي باز در جاي ديگر در غنيمت شمردن دم در زمان حال زيستن مي گويد: خبر داري اي استخواني قفس كه جان تو مرغي است نامش نفس چو مرغ از قفس رفت و بگسست قيد دگر ره نگردد به سعي تو صيد نگه دار فرصت كه عالم دمي است دمي پيش دانا به از عالمي است سكندر كه بر عالمي حكم داشت در آن دم كه بگذشت و عالم گذاشت ميسر نبودش كز او عالمي ستانند و مهلت دهندش دمي برفتند و هر كس درود آنچه كشت نماند به جز نام نيكو و زشت چرا دل در اين كار وانگه نهيم؟ كه ياران برفتند و ما بر رهيم پس ازما همين گل دمد بوستان نشينند با يكديگر دوستان دل اندر دلارام دنيا مبند كه ننشست با كس كه دل بر نكند چو در خاكدان لحد خفت مرد قيامت بيفشاند از موي گرد نه چون خواهي آمد به شيراز در سرو تن بشويي زگرد سفر پس اي خاكسار گنه عن قريب سفر كرد خواهي به شهري غريب بران از دو سرچشمه ديده جوي ور آلايشي داري از خود بشوي يكي از اسامي روز قيامت «يوم الحسره» است، يعني روز افسوس خوردن، كه سعدي در اشعار ذيل به اين نكته بسيار مهم اشاره مي كند و مي گويد: بايد ارزش زمان حال را دانست و از عبادت و اعمال صالح نبايد غافل شد: زر و نعمت اكنون بده كان تست كه بعد از تو بيرون زفرمان تست به دنيا تواني كه عقبي خري بخر، جانمن، ورنه حسرت بري برند از جهان با خود اصحاب راي فرومايه ماند به حسرت به جاي خور و پوش و بخشاي و سراحت رسان نگه مي چه داري زبهر كسان؟ همان به كه امروز مردم خورند كه فردا پس از من به يغما برند به دستم نيفتاد مال پدر كه بعد از من افتد به دست پسر؟ نه ايشان بخست نگه داشتند به حسرت بمردند و بگذاشتند آنان كه در دنيا تا حدودي از عمر خود بهره بردند و آن را از طريق بندگي خدا و عبادت و اعمال صالح به آخر رسانيدند، حسرت مي خورند كه چرا بيشتر و بهتر كار و كوشش نكردند و آنان كه عمر خود را بيهوده و يا در عصيان و گناه و غفلت تلف كردند و حسرت مي خوردند و غم و اندوه سراسر وجودشان را فرا مي گيرد و راهي جز جهنم و دوزخ ندارند. خوشا به حال مومنان كه شب و روز تن به بندگي و اطاعت و عبادت خدا داده اند و پيوسته روزها با روزه داري و خدمت به خلق خدا و دين و جامعه و شبها با شب زنده داري و مناجات به درگاه خدا و طلب آمرزش عمر عزيز را مي گذرانند و هرگز لحظه اي غفلت ننموده و آن را به هدر نمي دهند، چنانكه اميرالمؤمنين علي(ع) در وصفشان فرمود: كه مومن زندگيش را در طريق كسب كمالات و فضايل انساني بدون از دست دادن فرصت ها مي گذراند.
	گل هميشه بهار حديقه ياسين سپهر رفعت و مجد و علي امام حسن جهان رأفت وجود و عطا امام حسن شه سرير امامت مه سپهر وقار ملاذ وملجاء شاه و گدا امام حسن بهار گلشن ايجاد و سيدالاسجاد سحاب رحمت و بحر سخا امام حسن نسيم روح فزاي رياض عبدمناف شميم دوحه آل عبا امام حسن گل هميشه بهار حديقه ياسين شكوفه چمن «طاوها» امام حسن فروغ قلب شهنشاه مسند لولاك سرور سينه خيرالنساء امام حسن علي جلال و علي صولت و علي سيرت زپاي تا سروسر تا بپا امام حسن شكوه زمزم و حجر و حطيم وركن و مقام صفاي مروه و سعي و صفا امام حسن ملك مطاع شهي كز مقام و قدر و جلال ملقب آمده بر مجتبي امام حسن به قدر و جاه و جلالش همين بس است كه هست مفاد آيه ابناءنا امام حسن صفرعلي احمدي افغاني
	خداي خوبي وبدي خداي خوبي وبدي بر بالاي كوه همديگر را ملاقات كردند . خداي خوبي گفت:«روزت به خير برادر » خداي بدي پاسخ نداد . خداي خوبي گفت:« امروز سر حال نيستي.» گفت :«در ست است ،زيرا اين روزها مرا با تو اشتباه مي گير ند ،مرا به نام تو مي خوانند و با من چنان رفتار مي كنند كه گويي تو ام و اين مرا خوش نمي آيد .» خداي خوبي گفت:« اما مرا نيز با تو اشتباه مي گيرند و مرا نيز به نام تو مي خوانند .» خداي بدي راه خويش گرفت و رفت ، در حالي كه به بلاهت انسان لعنت مي فرستاد . جاودانه ها -جبران خليل جبران