جستجو در پایگاه روزنامه کیهان  

پنجشنبه 24 مرداد 1387 - 12 شعبان 1429 - 14 آگوست 2008 - سال شصت و چهارم - شماره 189157
 

توصيه هاي امام (ره) به معلمان و دبيران
الهي به اميد تو
E-mail:shayanfar@kayhannews.ir
	توصيه هاي امام (ره) به معلمان و دبيران همكاري منافقان با رسانه هاي بيگانه يكي از رسانه هاي گروهي كه چند شب پيش از اين، دو - سه شب پيش از اين بود، مي گفت كه عراق هم خيلي آدم كشته، ايران هم كشته، لكن ما راجع به عراق مستند نداريم، راجع به ايران مستند داريم، استناد داريم به چيزي. او چي است؟ آن يك چيزي است كه منافقين در خارج منتشر كرده اند؛ مستند يك راديويي. نه اينكه نمي فهمند، مي فهمند، مي خواهند يك چيزي بگويند، به خيال خودشان يك بهانه اي دست بدهند، و الّا آنها مي فهمند كه اين منافقيني كه در خارج هستند و آن اشخاصي كه حالا با هم جمع شده اند و تو سر هم مي زنند و همه موافق با اين هستند كه اسلام نباشد، اينها مي گويند كه ما از آنها شنيديم، چون از آنها شنيديم، پس مستند است. خب، ما يك همچو ابتلايي الآن در دنيا داريم كه حرف دشمنهاي ما كه از اينجا بيرونشان راندند و آنقدر جنايات در اين كشور كردند، مستند مي شود؛ براي اينكه الآن هر روز، روزي صد نفر در ايران در زندان اوين اعدام مي شوند - يكي از حرفهايش است - روزي صد نفر الآن دارد اعدام مي شود! خوب، يك همچو گرفتاري ما داريم. وقتي يك همچو گرفتاري داريم، ما بايد خودمان توجه به مسائل بكنيم، هوشمند باشيم، يك وقت بهانه دست ندهيم كه - خداي نخواسته - يك چيز كوچكي را ما عمل كنيم، اين بهانه بشود دست آنها و به قول خودشان، مستند پيدا بكنند.(545) 14.6.61 ¤¤¤ جنايت و سفاكي منافقان عليه ملت ايران بگذار كوردلان در داخل و خارج هر چه مي خواهند بكنند و بگويند و به هر جنايتي كه روي تاريخ را سياه مي كند و روي منافقان و هم قطاران جنايتكارشان را سياهتر، دست بزنند، و با انفجارها كه كار جنايتكاران ورشكسته است و هر فرد ساده اي مي تواند اين نحو جنايات را انجام دهد، به اسم قيام مسلحانه براي نجات خلق و جنگ خياباني براي سرنگوني اسلام و جمهوري اسلامي، براي خود و سبعاني امثال خود، دلخوشي، و براي رسانه هاي گروهي در خدمت ابرجنايتكاران، سوژه تبليغاتي بر ضد اسلام و جمهوري اسلامي فراهم كنند. ملت شريف ايران بايد اذعان كند كه منافقان سيه بخت و هم قطاران آنان، گوي سبقت را از جنايتكاران تاريخ، و گوي رذالت و خباثت را از سفلگان جهان ربوده اند. و گمان ندارم شما بتوانيد گروه و يا دسته اي را بيابيد كه جنايات و سفلگي شان به ابعاد اين گروهك منافقين باشد كه مدعي اسلام راستين باشند و قرآن كريم و آيات حدود آن را محكوم كنند، آن هم با تعبيري جسارت بار و كفر، شعار مدعي طرفداري از خلق باشند، و اينگونه با بندگان مستمند و كارگر و طبقه ضعيف رفتار كنند. بمبگذاري كنند و آن را جنگ خياباني مسلحانه بنامند و ادعاي قدرتمندي كنند، و چون دزدان و روبهان فرار كرده و در بيغوله ها بخزند. ادعاي سياستمداري كنند و اينگونه با اعمال احمقانه، خود را از ملت جدا و رسوا و منزوي كنند. ادعاي علم و جهان بيني كنند و اينگونه در مسائل واضح، جاهل باشند كه با جهل و ناداني خود تار و پود خود را بگسلانند. ادعاي خدمت به ميهن و كشور كنند و اينگونه به دشمنان سرسخت كشور و ميهن خدمت كنند. و از استقلال و آزادمنشي دم زنند و اينگونه وابسته به قدرتهاي شيطاني باشند. اينجانب صداي انفجاري را كه به دست اين جنايتكاران در پارك شهر در شب گذشته اتفاق افتاد، در جماران شنيدم. اين انفجار عظيم در محلي اتفاق افتاد كه مركز طبقه مستمند و كاسب جزء و كارگر و محل اجتماع زن و مرد و طفل و طبقه ضعيف و محتاج است. و آنچه گزارش شده است، دهها نفر شهيد و مجروح به جاي گذاشته است كه در بين آنان زنان باردار و طفل كوچك شيرخوار بوده است. و شما بدانيد كه اگر اين گروهكها بتوانند، تهران را بويژه محله هاي جنوب شهر - كه بيشتر در تحقق اهداف اسلامي فداكاري كرده اند - يكسره منفجر مي كنند. اين است قيام مسلحانه و جنگ خياباني با سپاه پاسداران؛ و اين است منطق آنان كه براي رياست دنيا به دام شياطين افتاده اند. و بايد ملت شريف ما بدانند اينان هميشه كارهايي را كه انجام مي دهند ارزيابي مي كنند تا اگر صلاح خود را در انكار ديدند، انكار كنند، و اگر صلاح را در عهده داري ديدند، به عهده بگيرند و آن را از شاهكارهاي چريكهاي رزمنده خود و به عنوان يك پيروزي، و اگر بشود، جنگ خياباني مسلحانه، تحويل رسانه هاي گروهي دهند. و ما بيش از اين منتظريم تا راديوهاي بيگانه اين عمل احمقانه را به عنوان شكست جمهوري اسلامي و بي ثباتي حكومت، به خورد ساده دلان دهند.(546) 17.6.61 ¤¤¤ لزوم جلوگيري از نفوذ گروهكهاي منحرف در مراكز تعليم و تربيت بايد سعي شود متصديان امور تربيتي از مرتبه ابتدايي تا آخر از اشخاص صالح و متعهد و معتقد به جمهوري اسلامي انتخاب شوند؛ افرادي كه هيچ گونه گرايش به مكتبهاي انحرافي شرق و غرب نداشته باشند. دانش آموزان عزيز با كمال دقت و بيطرفي اعمال و كردار دبيران و معلمين را زير نظر بگيرند؛ كه اگر خداي نكرده در يكي از آنان انحرافي ببينند بلافاصله به مقامات مسئول گزارش نمايند. و خود دبيران و معلمين با هشياري مواظب همكاران خود باشند تا اگر بعضي از آنان خواستند افكار انحرافي خود را در خلال تدريس به فرزندان ميهن اسلامي مان القا كنند، از آنان جلوگيري نمايند؛ و در صورتي كه فايده اي نبخشيد با قاطعيت، مطلب را با مسئولان در ميان بگذارند. ايران امروز ديگر تحمل افكار غربزده و شرقزده مشتي خائن را ندارد. ما بايد با تمام وجود به استقلال فرهنگي برسيم؛ كه استقلال فرهنگي پايه و اساس كشوري آزاد و مستقل است. استادان عزيز بايد خود اين اعتقاد را بيابند كه تنها فرهنگ ايران اسلامي است كه نجاتبخش كشور و ملت ما مي باشد. معلمان عزيز خود بهتر مي دانند كه فرهنگ استعماري در زمان اين پسر و پدر چه به روز اين كشور و ملت آورده است. به فرهنگ غني ايران اسلامي تكيه كنيد و مطمئن باشيد كه پيروزي از آن شماست. فرزندان عزيزتان را در سر كلاسها به صورتي تربيت نماييد كه وقتي فارغ التحصيل مي شوند جوانان برومندي تحويل جامعه گردند، كه با تمام وجود معتقد باشند كه آنچه بدبختي داشتند از ابرقدرتهاي شرق و غرب و شرقزدگي و غربزدگي است. 2- دبيران و معلمان و به طور كلي استادان، سخت از دانش آموزان مواظبت نمايند تا گروهكهاي چپي روسي و امريكايي و منافقين امريكايي آنان را فريب ندهند. فرزندان عزيزم خود از يكديگر به بهترين وجه مراقبت نمايند، و در صورتي كه مشاهده كردند كه بعضي از دشمنانشان در لباس دوست و همشاگردي مي خواهند آنان را جذب گروه خود كنند، به مقامات مسئول معرفي نمايند و سعي كنند اين كار خود را به صورتي مخفي انجام دهند. فرزندان عزيزم، شما خوب مي دانيد كه مقدرات جمهوري اسلامي در آينده به شما سپرده مي شود. از خود و دوستان كاملاً مراقبت نماييد تا در ابعاد مختلف، چه بعد اعتقادي و چه ابعاد ديگر، صراط مستقيم را بپيماييد، زيرا گرايش به يكي از مكتبهاي انحرافي و نيز وابستگي فكري و عملي به غرب و شرق اگرچه بسيار كوچك، نه تنها خودتان را نابود مي كند، كه در صورت سهل انگاري - ولو در دراز مدت - به ديگران سرايت خواهد كرد، و همه ما در پيشگاه خداوند متعال و نسلهاي آينده مسئول خواهيم بود. بايد توجه داشته باشيد كه نفوذ منافقين و ديگر خرابكاران و افراد منحرف در دبيرستانها و ديگر مراكز تعليم و تربيت موجب تباهي اسلام است و مسئول آن، همه دست اندركاران امور تربيتي خصوصاً دبيران و معلمان و دانش آموزان حزب اللهي مي باشند. همه مي دانيم كه سرنوشت يك كشور و يك ملت و يك نظام، بعد از توده هاي مردم در دست طبقه تحصيلكرده است، و هدف بزرگ استعمار نو به دست گرفتن مراكز اين قشر است. كشور ما در دهه هاي اخير هر چه صدمه ديده و رنج كشيده است از دست خائنين اين قشر بوده است. وابستگي به شرق و غرب توسط غربزدگان و شرقزدگان و به اصطلاح روشنفكران كه از دانشگاهها برخاسته اند ولي چارچوب فكريشان در مدارس ابتدايي و متوسطه درست شده است، به فرهنگ، دين و كشورمان صدمه هاي بيشمار زده اند؛ چرا كه اين افراد براي تكميل وابستگي به شرق و غرب و اخيراً امريكا هر كاري كه توانسته اند به نفع آنان انجام دهند دادند. چون درس خوانده بودند با كوله بار غربزدگي و شرقزدگي چون دزداني كه با چراغ آيند، براي اربابان و كعبه هاي آمالشان گزيده تر كالاها را انتخاب كردند. گرچه ما مسئول آنچه در آن روزگاران بر ملتمان رفته است نيستيم، لكن امروز رئيس جمهور و دولت و مجلس شوراي اسلامي و تمامي متصديان امور تربيتي در مقابل خداوند قادر و توده هاي ملت و دولت و مجلس شوراي اسلامي و تمامي متصديان امور تربيتي در مقابل خداوند قادر و توده هاي ملت مستضعف مسئول هستيم. كلّكم راع و كلّكم مسئول و بايد بدانيم كه از مسئوليتهاي بسيار بزرگ، مسئوليت ديني و ملي است، مسئوليت در مقابل مستضعفان و مظلومان است، و بالاخره مسئوليت در پيشگاه خالق و خلق، آن هم در طول تاريخ آينده. مسامحه و سهل انگاري در تعليم و تربيت خيانت به اسلام و جمهوري اسلامي و استقلال فرهنگي يك ملت و كشور مي باشد و بايد از آن احتراز كرد. امروز دانش آموزان بايد سعي كنند تاريخ انقلاب اسلامي مان را و نقش وحدت بين خودشان و دانشگاهيان را با روحانيون بياموزند؛ زيرا اگر روحانيون، شما را و شما، روحانيون را بشناسيد و با هم تفاهم كنيد، مطمئن باشيد كه جناحهاي غربزده و شرقزده از منافقان و چپگرايان و ديگر خرابكاران و منحرفان بر شما و كشور اسلامي تان طمع نخواهند كرد؛ و اگر هم طمع كنند، با شكست قطعي مواجه خواهند شد.(547) 1.7.61 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
	الهي به اميد تو از همان طبقه بالا گوشي را برداشتم، به محض آنكه گوشي را برداشتم صداي سرهنگ سماوات را شنيدم: «ببخشيد آقا فرهاد شما هستيد؟» «بله خودم هستم. » «از شما محترمانه خواهش مي كنم، روي اسم مرجان و خانواده من قلم قرمز بكشيد، ما فكر كرديم شما هم مثل دوستتان مسلمان هستيد، اما فاصله ما با شما. . . » و بعد از ادامه حرف زدن پشيمان شد و بدون خداحافظي گوشي را قطع كرد. در شرايطي كه انگار دنيا بر سرم آوار شده بود، مادرم شروع به سين جيم كردن كرد: «فرهاد اين آقا كي بود اين وقت شب زنگ مي زد؟! ببينم چي مي گفت. . . » من هم براي رد گم كردن گفتم: «هيچي مامان مشتري بود. . . » اما مادرم با زرنگي گفت: «مشتري هيچ وقت به خانه زنگ نمي زند. » ناگهان حرفي پيش كشيد كه كلكسيون نگراني هاي مرا كامل كرد: «راستي امروز پروين خانم، همسايه قبلي مان زنگ زد، مي گفت يه كار خصوصي داره. هر چي گفتم موضوع چيه، گفت: پشت تلفن نمي تونم بگم اما درباره آقا فرهاده. . . » و پاسخ من سكوت بود. آن شب بدون آنكه شام بخورم به بستر رفتم و تا صبح نخوابيدم، خدايا اگر پروين خانم راجع به حرف هاي خانم سماوات با مادرم حرفي بزند، چه خواهد شد. . . عقربه هاي ساعت به كندي حركت مي كرد و من لحظه شماري مي كردم تا صبح برسد و از خانه بيرون بروم. صبح زود هنگامي كه همه خواب بودند و روي درخت ها، پرندگان فارغ از زندگي ما انسان ها مشغول خواندن بودند، گرسنه و خسته از خانه خارج شدم و تا حوالي ظهر در خيابان ها سرگردان بودم و هر لحظه مجسم مي كردم كه پروين خانم چه حرف هايي به مادرم خواهد زد و آن وقت واكنش مادرم چه خواهد بود. بالأخره به خانه بازگشتم؛ مادرم به محض بازكردن در، در حالي كه از فرط عصبانيت چهره اش سرخ شده بود، گفت: «با مسلمان ها نشست و برخاست كردي، حرف زديم گفتي شما اشتباه مي كنيد و توي محفل خوار و ذليل شديم، اما تحمل كرديم، اما حالا با اين دسته گل جديدت چه كنم؟!» من هم جوري وانمود كردم كه انگار از هيچ چيزي خبر ندارم. . . «كدام دسته گل، مادر من. . . » و مادرم در همان حال با عصبانيت بيشتر فرياد زد: «خوشم باشه آقا فرهاد، حالا ديگه خودتم نمي دوني چكار كردي؟! يعني تو خبر نداري كه به يك دختر مسلمان قول ازدواج داده اي؟!» يعني تو خبر نداري در خانه دوستت كه نامزد اين دختر است، خواستار نامزدي شدي، دختر هم پذيرفته و مسئله را مشروط به رضايت خانواده اش كرده. . . به خدا امروز مردم و زنده شدم، وقتي پروين خانم گفت: اين پسره بالأخره مسلمان مي شود. . . گفتم مادر اين حرف ها چيه كه مي زني؟! و او با شتاب گفت: «ببينم چرا راجع به برادرهاي ديگرت اين حرف ها نيست؟! چون آنها سرشان را پايين انداخته اند و دارند زندگي مي كنند. » گفتم مامان، پروين خانم مي داند كه شما روي بهائيت تعصب داريد، خب خواسته سربه سرتان بگذارد. ظاهراً مسئله فيصله پيدا كرد. اما مي دانستم كه مادرم تبديل به آتش زير خاكستر شده است. يك لحظه انديشيدم و به خودم گفتم: مرگ يك بار و شيون هم يك بار؛ چرا پدر خواندأ مرجان را از ترديد بيرون نمي آوري؟! چرا حرف دلت را نمي زني؟! تا كي مي خواهي تو سري خور محفل باشي؟!. . . ناگهان در خودم انرژي خاص احساس كردم، آنچنان كه برخاستم و از خانه بيرون زدم و يك راست به در منزل مرجان رفتم. براي اولين بار بعد از دوران خدمتم گفتم، الهي به اميد تو. . . (چون بهائيان از روح جمال مبارك مدد مي خواهند) بدون دودلي و ترديد زنگ در خانه را به صدا درآوردم، گوشي آيفون را مادر مرجان برداشت! كيه؟ گفتم منم فرهاد، كار واجب دارم اجازه بدهيد با همسرتان حرف بزنم، آيفون قطع شد و لحظه اي بعد مادر مرجان در را به رويم گشود و گفت: «پسرم مگر قرار نشد ديگر دور اين خانواده را خط بكشي!؟» گفتم بله. اما، اجازه بدهيد با همسرتان حرف بزنم. ناگهان صداي جناب سرهنگ در حياط پيچيد كه: «خانم كيه. . . ؟!» - غريبه نيست، همسايه است. - خب تعارف كن تشريف بياورند داخل. ناگهان من با صداي بلند گفتم: «جناب سرهنگ منم فرهاد جهانديده، اجازه بفرماييد بياييم داخل حياط تا با شما حرف بزنم. » ناگهان صداي پرصلابت اما مؤدبانه جناب سرهنگ در حياط پيچيد: «بفرماييد داخل حياط پسرم تا من حاضر بشوم، مهمان حبيب خداست. » فخري خانم مادر مرجان به ناچار از جلوي در فاصله گرفت، تا من به درون حياط بروم. من هم پيش از ورود به سبك مسلمانان گفتم: ياا لله و از گفتن اين كلام تمام وجودم سرشار از لذت شد. خانه قديمي ساز بود با در و پنجره هاي چوبي و حوضي قديمي و باغچه هاي پر از شمعداني، ناگهان چشمم به مرجان افتاد صورتش قرمز شده بود، با دقت و تعجب به من نگاه مي كرد. با راهنمايي مادرش به داخل اتاق پذيرايي خانه هدايت شدم. روي طاقچه يك جلد قرآن كريم نفيس ديده مي شد و آنسوتر يك ديوان حافظ روي ديوار عكسي از روزگار جواني جناب سرهنگ خودنمايي مي كرد كه با چشم هاي پرصلابت به دوربين خيره شده بود.