جستجو در پایگاه روزنامه کیهان  

 دوشنبه 14 مرداد 1387 - 2 شعبان 1429 - 4 آگوست 2008 - سال شصت و چهارم - شماره 189148
 

گفت وگوي تلويزيون لبنان با كارشناس آمريكايي علوم سياسي اسرائيل بازنده است
مبادله اسيران و استيصال صهيونيست ها
پروسه مهاجرت پس از 06 سال اشغالگري
	گفت وگوي تلويزيون لبنان با كارشناس آمريكايي علوم سياسي اسرائيل بازنده است اشاره: «پروفسور نورمن فينكلشتاين» كارشناس علوم سياسي آمريكا در مصاحبه با شبكه تلويزيوني «فيوچر» لبنان اعلام كرد كه جنبش حزب الله تسليم نشد و با اقدامات شجاعانه خود همگان را به تحسين واداشت. وي با دفاع از جنبش مقاومت حزب الله اظهار داشت، من با كمال افتخار و بدون هيچ ترس و نگراني اعلام مي كنم كه از جنبش حزب الله حمايت مي كنم. من از ملاقات با هواداران جنبش حزب الله خوشحالم، چرا كه شهروندان ايالات متحده، اطلاعات بسيار اندكي درمورد اين گروه دارند. من بدون هيچ مشكلي اعلام مي كنم كه با آنها احساس همبستگي مي كنم و به هيچ وجه نيز از روي رياكاري و يا ترس، اين موضوع را مطرح نمي كنم. البته من در مورد راهبردهاي سياسي آنان چندان اطلاعي ندارم و اين موضوعات را هم چندان مرتبط نمي دانم. من در لبنان زندگي نمي كنم. ولي اين انتخابي است كه لبناني ها بايد در برابر آن دست به يك گزينش مهم بزنند: آنان دوست دارند كه چه كسي بر آنها حكومت كند و اين كار را بايد چگونه انجام دهد؟ يك اصل كليدي و بنيادين وجود دارد. همه مردم حق دارند كه از كشور خود در برابر اشغالگران خارجي اي دفاع كنند كه مي خواهند كشورشان را نابود كنند. والدين من در كشاكش جنگ جهاني دوم حضور داشتند. اينك رژيم استالين ديگر وجود ندارد و البته نمي توان آن دولت را تختخوابي از گل رز به شمار آورد. به هرحال، استالين دولتي خونخوار و بي رحم و ستمگر بنيان نهاد كه انسان هاي زيادي را قتل عام كرد. چرا هنگامي كه آنان سپاه نازي ها را تار و مار مي كردند، همه ما از آنها پشتيباني مي كرديم و چرا همه ما جزو طرفداران ارتش سرخ بوديم؟ در همه كشورهاي اروپايي اشغال شده، چه كساني مورد تحسين واقع مي شدند؟ گروه هاي مقاومت. فراموش نكنيم كه از نظاميان ارتش سرخ همه با احترام ياد مي كردند. زيرا از كشورشان در برابر هجوم خارجي هاي اشغالگر دفاع مي كردند. من به عملكرد آنها افتخار مي كنم، همان گونه كه به نيروهاي مقاومت در لبنان نيز بايد با چنين ديدي نگريست. از سوي ديگر، نظم، همبستگي و انگيزش بالاي اين سربازان وطن، بسيار قابل ستايش است. وي درمورد خصومت صهيونيست ها با حزب الله گفت: اگر شما مي خواهيد چشمان خود را ببنديد و فكر كنيد كه پس از ماه مه 2000 ميلادي، همه چيز پايان يافته است، شما مي توانيد همان طور بينديشيد. اما اين گونه تفكرات، تنها يك بازي است. به هرحال واقعيت اين است و همگان دريافته اند كه استراتژي ها و رويكردهاي اسراييل اين است: «ما براي نابودي حزب الله آمده ايم.» بايد بدانيد كه درست پس از خروج نيروهاي اسراييلي از جنوب لبنان در سال 2000 ميلادي، كار برروي نقشه حمله به لبنان آغاز شده بود و در ژوئيه 2006 ميلادي، آنها همه هنر و امكانات و نقشه هاي خود را به اجرا درآوردند. به علاوه، اسراييلي ها هرگز تمايلي ندارند كه پيروزي هاي حزب الله تداوم يابد. از سوي ديگر همه ما مي دانيم كه ايالات متحده و اسراييل، هرگز قادر به تحمل شكل گيري هيچ جريان مقاومتي در دنياي عرب نيستند و اگر معتقديد كه ما مي توانيم از چنين جنگ هايي اجتناب كنيم، همان راه را در پيش بگيريد. اما انسان هاي روشن بين و جدي به خوبي مي دانند كه دير يا زود جنگي درخواهد گرفت. آيا شما واقعاً معتقديد كه جنگ ديگري آغاز نخواهد شد؟ و آيا اسراييلي ها، در برابر شكست جنگ 33روزه، همچنان خويشتن دار خواهند ماند؟ و آيا شما حزب الله را مسئول همه اين فجايع مي دانيد؟ اما حقيقت چنين نيست. مطمئناً جنگ ديگري در پيش است و تلفات آن احتمالاً ده ها برابر جنگ پيشين خواهد بود؛ چراكه ايالات متحده در اتحاد با اسراييل، مي خواهد اعراب را سرجاي خود بنشاند. با اين حال، من چگونه مي توانم ساكت بنشينم؟ شما مي دانيد كه در سال هاي جنگ هاي داخلي اسپانيا، زن نامداري به نام لاپاسيوناريا وجود داشت كه جمله اي معروف دارد. او مي گفت:«بهتر است كه شما برروي پاهاي خود بميريد ولي مجبور نشويد كه بر روي زانوهايتان بخزيد.» اسراييل و ايالات متحده بدين دليل دست به حمله مي زنند كه نمي خواهند هيچ جنبش نظامي عرب تباري براي كنترل منطقه شكل بگيرد. و اين مشكل فراروي ماست. اگر حزب الله سلاح هايش را بر زمين بگذارد و بگويد، ما آنچه را كه آمريكايي ها مي گويند انجام خواهيم داد، آيا ديگر ما جنگي نخواهيم داشت؟ بدين ترتيب، شما به بردگان آمريكايي ها تبديل خواهيد شد. من نسبت به همه كساني كه نمي خواهند برده باشند، احترام مي گذارم. از او درباره راه حلي غير از مقاومت سؤال شد كه در پاسخ گفت، من معتقد نيستم كه راه حل ديگري وجود ندارد. البته آرزو مي كنم كه راهي ديگر وجود داشته باشد. چه كسي خواهان برافروخته شدن جنگ است؟ چه كسي حامي نابودي و ويراني است؟ حتي هيتلر نيز خواهان جنگ نبود. او تمايل داشت كه حتي الامكان اهدافش را به صورتي صلح طلبانه انجام دهد. من هم خواهان جنگ نيستم، اما صادقانه بگويم، راه ديگري نمي بينم، مگر اينكه شما دوست داشته باشيد برده باقي بمانيد. البته افراد زيادي اين راه را برگزيده اند. من نمي توانم آنها را درك كنم، ولي به هرحال، آنان مي خواهند به هر بهايي زنده بمانند. من چگونه مي توانم به چنين رويكردهاي خفت باري احترام بگذارم؟ آيا در حالي كه هنوز بدن هاي كشته شدگان برروي زمين است و خرابي ها بازسازي نگرديده، ما مي توانيم براي مهاجمان به سرزمين خود، فرش قرمز پهن كنيم؟ من در حقيقت با به وجود آمدن چنين شرايطي مخالفم. چه كسي مي تواند در برابر كساني كه كمتر از دو سال پيش لبنان را به ويرانه اي تبديل كردند، فرش قرمز پهن كند؟ احتمالاً اكثر شما به خاطر داريد كه كاندوليزا رايس وقوع جنگ در منطقه را به منزله درد زايمان تولد خاورميانه جديد دانست. آيا نبايد در برابر چنين اظهارنظري، شاخ درآورد؟ آيا مي توان تولد يك نوزاد را با نابودي يك كشور مقايسه كرد؟ دليل عصبانيت عمومي در سراسر دنيا در هنگام حضور رايس در كشورهاي مختلف، دليلي جز اين دارد؟ آيا با وجود اين همه تخريب و كشتار مي توان همچنان به متجاوزان خوش آمد گفت؟ اسراييلي ها و آمريكايي ها، لبنان را ويران كرده اند و نبايد از اقدامات آنها استقبال كرد. اگر لبناني ها براي خودشان ارزشي قائل نشوند چگونه مي توان از ديگران انتظار داشت كه براي آنها احترام قائل باشند؟ لبناني ها در برابر ارتش پيشرفته اسراييل مقاومت كردند و غيرنظامي هاي زيادي كشته شدند. البته اسرائيلي ها مانند نازي ها چنين رفتارهاي غيرانساني اي داشتند. اينك من از شما مي پرسم كه ما بايد به چه كسي افتخار كنيم؟ آنان كه مي گويند به من اجازه زندگي دهيد و يا كساني كه مي گويند به ما اجازه مقاومت دهيد؟ رهبران سياسي معمولاً دنباله روي اتفاقات جاري هستند و با روي كارآمدن رهبراني جديد در اسراييل، كه به دنبال حوادث روي داده، خواهان ايجاد مصالحه با شما هستند، بايد پذيرفت كه بازنده اصلي آن جنگ، كسي جز اسراييلي ها نيستند. منبع: سياحت غرب
	مبادله اسيران و استيصال صهيونيست ها فريده شريفي پس از آنكه اسرائيلي ها مجبور شدند براي گرفتن جنازه دو اسير خود، پنج اسير لبناني و پيكر 199 شهيد را تحويل بدهند، شكست خفت بار ديگري را براي خود رقم زدند. واقعيت اين است كه سران صهيونيستي به اين نتيجه رسيدند كه رويارويي نظامي مستقيم با حزب الله (تجربه جنگ 33 روزه) هم نمي تواند اين جنبش مردمي را از پاي درآورد و پيروزي هاي پي درپي مقاومت حزب الله براي آنان جز ناكامي، ياس و سرافكندگي چيز ديگري به همراه ندارد، به همين دليل در يك تلاش بي حاصل سعي كردند كه به تبليغات عليه حزب الله دست بزنند تا اوضاع رواني داخلي و منطقه را به دست خود بگيرند و با ادعاهاي مختلف اجازه ندهند كه در اين فضاي تبليغاتي هم شكست بخورند. مقام هاي اسرائيلي در همين رابطه بارها اعلام كردند كه هر طور شده گلعاد شاليط اسير نظامي صهيونيست را آزاد خواهند كرد و يا اينكه سمير قنطار قديمي ترين اسير لبناني آزاد شده از چنگ صهيونيست ها را تهديد به ترور كردند. صهيونيست ها حتي پا را فراتر از اين مسئله گذاشتند و تهديد كردند كه ساير مقامات بلندپايه مقاومت از جمله سيد حسن نصرالله دبيركل حزب الله لبنان را نيز ترور خواهند كرد. اين در حالي است كه روزنامه المستقبل چاپ لبنان نيز از همكاري سازمان جاسوسي اسرائيل (موساد) با آمريكا و چند كشور عرب منطقه براي ترور رهبران حزب الله پرده برداشت. از سوي ديگر، واكنش افكار عمومي در جهان و حتي در درون اسرائيل نسبت به مبادله اسيران، بهت و حيرت مقامات اسرائيلي را موجب شد چرا كه مردم جهان از آزادي اسيران لبناني و فلسطيني بسيار خوشحال شدند و با ارسال پيام هاي مختلف اين پيروزي بزرگ را به حزب الله تبريك گفتند. در اين حال اكثر اسرائيلي ها هم خواستار آزادي اسيران فلسطيني و اعضاي مقاومت شدند. براساس تازه ترين نظرسنجي صورت گرفته از سوي دانشگاه تل آويو 70درصد اسرائيلي ها خواستار تكميل تبادل اسرا با حزب الله لبنان و حماس شده اند. جالب است كه در اين نظرسنجي اكثر اسرائيلي ها خواهان آزادي تمام اسيران لبناني و فلسطيني حتي آن دسته از اعضاي مقاومت كه دست به عمليات عليه اسرائيلي ها زده اند در مقابل آزادي گلعاد شاليط هستند. خبرگزاري روسي «نووستي» در اين رابطه اعلام كرد كه بيشتر مردم منطقه تبادل اسيران حزب الله با رژيم صهيونيستي را يك پيروزي براي اين حزب ارزيابي مي كنند. بيش از نيمي از شركت كنندگان در نظرسنجي معتقدند كه تبادل اسيران يك پيروزي بزرگ براي حزب الله محسوب مي شود زيرا نشان داد كه حزب الله با قدرت و اقتدار همچنان يكه تاز ميدان رقابت ها است. تحليلگران صهيونيست نيز اذعان كردند كه حزب الله با انجام تبادل اسيران بار ديگر قدرت اردوگاه خود را افزايش داد و رژيم صهيونيستي را وادار به عقب نشيني كرد. اين تحليلگران مي گويند آزادي اسيران لبناني دستاوردي مهم براي حزب الله و شكستي ديگر براي اسرائيل بود كه در نتيجه استفاده رژيم صهيونيستي، از زور به دست آمد. يك استاد دانشگاه «العبريه» نيز در اين باره گفت، تلاشي كه خانواده دو سرباز اسرائيلي براي بازگرداندن آنها انجام داد نشان داد كه دولت به مردم سرزمين هاي اشغالي بي اهميت است و توجهي به آنها ندارد. پيروزي هاي متعدد حزب الله در ميدان نبرد مستقيم با نظاميان اشغالگر و نيز عمليات مبادله اسيران و شهيدان نشان داد كه مقاومت و پايداري عامل اساسي در موفقيت در اين پيروزي ها و مبادله اسيران با دشمن بوده است. اين اعتقاد كه مقاومت لبنان از سويي سبب شد كه رژيم صهيونيستي از ايده توسعه طلبي و اشغال اراضي منصرف شود و از سوي ديگر تئوري شكست ناپذيري اسرائيل را براي هميشه به فراموشي سپرد، امروزه در بسياري از محافل سياسي جهان به بحث گذاشته مي شود. با افزايش توان مقاومت و عقب نشيني بدون قيد و شرط يا بدون مذاكرات مستقيم يا غيرمستقيم رژيم صهيونيستي از جنوب لبنان در سال 2000 ميلادي، شمارش معكوس پايان افسانه شكست ناپذيري اشغالگران صهيونيست و شروع دوران شكست هاي پي درپي اين رژيم آغاز شده است.
	پروسه مهاجرت پس از 06 سال اشغالگري جذب يهوديان از گوشه و كنار جهان و اسكان آن ها در فلسطين يكي از مهم ترين عوامل ادامه موجوديت رژيم صهيونيستي از سال 1948 بوده است. همه مي دانند كه اين رژيم با پيشنهادات فريبنده مالي همواره سعي كرده است كه يهوديان جهان را به فلسطين بكشاند و در آن اسكان دهد. اما به دنبال انتفاضه الاقصي و شكست هاي مكرر رژيم صهيونيستي از جمله در جنگ تابستان 2006 لبنان و تبعات اقتصادي، اجتماعي و امنيتي اين شكست ها بر اين رژيم، ميانگين مهاجرت يهوديان به فلسطين رو به كاهش نهاد و در مقابل مهاجرت معكوس يهوديان از فلسطين به سرزمين هاي مادري خود و يا كشورهاي ديگر از جمله آمريكا و اروپاي غربي افزايش يافت. در اين ميان، پيروزي هاي مقاومت در فلسطين و لبنان و به قدرت رسيدن جنبش حماس، شهرك نشينان صهيونيست را بيش تر به اين باور رسانده است كه نمي توانند در امنيت و آسايش در فلسطين اشغالي زندگي كنند. با اين وجود، رهبران صهيونيست در رسانه ها به خصوص رسانه هاي عبري مدام از مهاجرت يهوديان به فلسطين سخن مي گويند، اما هيچ وقت اشاره اي به مهاجرت معكوس يهوديان از فلسطين نمي كنند و در واقع اظهارنظر در اين باره در رسانه هاي صهيونيست ممنوع است. هر كس در رژيم صهيونيستي در اين خصوص سخن مي گويد، خود را تحت پيگرد قانوني قرار داده است. به اين دليل كه پرداختن به مسئله «مهاجرت معكوس يهوديان» خيلي از شهرك نشينان متردد را به خصوص با توجه به اوضاع بد معيشتي و امنيتي «اسرائيل» به ترك شهرك ها وا مي دارد. 65درصد صهيونيست ها به مهاجرت مي انديشند در اين جابه مطالبي كه يوسي بيلين از نمايندگان كنست در جلسه اي سري از آن ها پرده برداشت و بخش هايي از آن به رسانه ها درز پيدا كرد، اشاره مي كنيم. وي در اين جلسه گفته بود كه 65درصد از صهيونيست ها از انديشه مهاجرت به خارج فلسطين اشغالي حمايت مي كنند و تعداد زيادي از كساني كه براي تحصيل به خارج مي روند، درصدد بازگشت نيستند. اين نماينده كنست تأكيد مي كند كه بيش تر فرزندان مسئولان و مقامات سياسي بلندپايه رژيم صهيونيستي از بيم جانشان هم اكنون در خارج از فلسطين اشغالي زندگي مي كنند. حتي خود اين مقامات فرزندان خود را به ترك فلسطين اشغالي تشويق مي كنند. اعضاي خانواده هاي نخست وزيران قبلي دولت عبري از جمله بن گورين، مناخيم بگين و اسحاق رابين و بنيامين بن اليعازر وزير جنگ سابق و متان فلنائي از وزراي سابق از جمله اين افراد هستند. يوسي بيلين ضمن اشاره به اين كه افراد عادي از مهاجرت فرزندان شان ممانعتي نمي كنند، مي گويد كه قبل از انتفاضه الاقصي ساليانه 70هزار يهودي به فلسطين اشغالي مهاجرت مي كرد، كه اين رقم در طول انتفاضه به نصف رسيده است. دكتر حازم ابوشنب كارشناس امور صهيونيستي معتقد است كه وضعيت نابسامان و ناامن منطقه كه نتيجه جنگ ميان صهيونيست ها و فلسطينيان است، بحران هاي زيادي را در درون جامعه صهيونيستي خلق كرده و پديده مهاجرت معكوس نيز يكي از اين بحران هاست كه در نتيجه ترس و وحشت صهيونيست ها و اوضاع بغرنج اقتصادي به وجود آمده است. ابوشنب مي گويد: «انتفاضه تنها تبعات منفي براي اقتصاد فلسطين نداشته است، بلكه صهيونيست ها را هم در برگرفته است. جامعه صهيونيستي در طول انتفاضه الاقصي شاهد ركود بي سابقه اقتصادي بود كه همين امر به همه جوانب زندگي صهيونيست ها تأثير گذاشت و در كنار آن هم آن ها همچنان در ترس و وحشت زندگي مي كنند كه اين امر به روند مهاجرت معكوس شدت بخشيده است و اكنون به خصوص پس از جنگ لبنان صهيونيست ها احساس مي كنند كه ديگر امنيت ندارند.» ابوشنب در ادامه مي گويد: «در فرودگاه ها شاهد ازدحام جمعيت صهيونيست ها و فرار آن ها به خارج بوديم. هر اتفاق و مشكل و مسئله اي احتمال دارد يهوديان را به ترك فلسطين وادار كند و اركان رژيم صهيونيستي را به لرزه درآورد و آينده اين رژيم را كاملا به خطر بياندازد. مهم ترين تبعات اين جنگ كه مقامات صهيونيست را نگران ساخته، احساس ترس و وحشتي است كه به يهوديان دست داده است و چيز ديگري كه براي اين مقامات نگران كننده است، تصميم يهوديان براي بازگشت به كشورهاي اصلي خود است. براساس جديدترين نظرسنجي ها، 65درصد جوانان صهيونيست، اوضاع فلسطين اشغالي را براي ادامه زندگي مناسب نمي دانند. فرار مغزها علاوه بر گسترش مهاجرت شهروندان عادي، مهاجرت و خروج متخصصان و دانشمندان صهيونيست از فلسطين اشغالي مسئله اي است كه ابعاد مهاجرت معكوس را براي رژيم صهيونيستي فاجعه آميز ساخته است. اخيرا مقام هاي رژيم صهيونيستي اعتراف كرده اند كه هزاران دانشمند صهيونيست از زمان اشغال فلسطين تاكنون از سرزمين هاي اشغالي مهاجرت كرده اند و به كشورهاي غربي پناه برده اند. برپايه منابع صهيونيستي، فرار افراد عادي و دانشمند صهيونيست مهمترين تهديد براي موجوديت رژيم صهيونيستي به شمار مي رود. بر اساس آمارها 25هزارتحصيل كرده و دانشمند صهيونيست طي سال هاي 1991 تا 2006 به آمريكا سفر كرده اند و هزاران نفر ديگر نيز به ساير كشورها رفته اند. اين در حالي است كه نتايج نظرسنجي هاي صورت گرفته در فلسطين اشغالي نشان مي دهد نيمي از جوانان صهيونيست ترجيح مي دهند به خارج از سرزمين هاي اشغال شده فلسطيني مهاجرت كنند. اين گزارش مي افزايد كه درآمد افراد تحصيلكرده در كشورهاي صنعتي غرب خيلي بيش تر از «اسراييل» است. به عنوان مثال يك استاديار دانشگاه در «اسراييل» ماهانه كم تر از 2000 دلار دريافت مي كند، در حالي كه همين شخص در خارج مي تواند ماهانه 5000 دلار درآمد داشته باشد. همچنين استادهاي رشته هاي مهم در خارج حدود 8000 هزار دلار در ماه حقوق دريافت مي كنند. در سال هاي اخير هم رفتن جوانان صهيونيست به غرب براي تحصيل در دانشگاه روند فزاينده اي به خود گرفته است. به عنوان مثال در آمريكا حدود 3600دانشجوي دختر و پسر صهيونيست مشغول تحصيل هستند. گزارش هاي منابع صهيونيستي نشان مي دهد كه شمار زيادي از اين دانشجويان در خارج خواهند ماند و ميلي به بازگشت به «اسرائيل» ندارند. كشورهايي كه صهيونيست هاي تحصيل كرده ترجيح مي دهند، به آن مهاجرت كنند، عبارتند از: آمريكا، انگليس (20هزار صهيونيست)، كانادا (30هزار صهيونيست). همچنين در سال هاي اخير مهاجرت يهوديان به فرانسه حدود 15درصد افزايش يافته است. فرار سرمايه پس از پيروزي مقاومت لبنان مهاجرت از فلسطين اشغالي روند چشمگيري به خود گرفته است. اكنون صهيونيست ها از موشك هاي حزب الله احساس ناامني مي كنند. گزارش هاي منتشر شده منابع خبري نشان مي دهد كه گردشگري در رژيم صهيونيستي در ژوئن امسال در مقايسه با مدت مشابه آن در سال گذشته 25درصد كاهش داشته كه همين امر فرار سرمايه ها را به دنبال داشته است. بر پايه داده هاي اتحاديه صنعتگران «اسراييل» در سال هاي 2001 و 2002 بيش از 850سرمايه گذار صهيونيست با سرمايه اي بيش از 20ميليارد دلار از «اسراييل» مهاجرت كرده اند. پژوهش علمي مركز مطالعات شليم در «اسراييل» اين آمار را تاييد مي كند. 600تا 700هزار صهيونيست از «اسرائيل» مهاجرت كرده اند و نوع مهاجرت آن ها هم شبيه مهاجرت ساكنان كشورهاي فقير است. افراد تحصيلكرده، متخصصان دانشگاهي و صنعتي كساني هستند كه از فلسطين اشغالي مهاجرت مي كنند. در ميان كساني كه طي سال هاي 1995 تا 2003 به خارج از فلسطين اشغالي مهاجرت كرده اند، صاحبان مدرك فوق ليسانس دو برابر مهاجران داراي مدرك ليسانس و سه برابر كساني بودند كه تحصيلات دانشگاهي نداشتند. همچنين طي سال هاي 2002 تا 2004 حدود 19هزار صهيونيست و در سال 2005 نيز 25هزار صهيونيست به خارج از فلسطين اشغالي مهاجرت كردند. اين پژوهش نشان مي دهد كه شمار زيادي از صهيونيست هاي كشورهاي استقلال يافته شوروي سابق كه به فلسطين مهاجرت كرده اند، به دنبال بهبود وضعيت اقتصادي اين كشورها و افزايش فرصت هاي شغلي آزاد و امكانات زندگي و رفاهي بازگشته اند. بنا به اعلام آژانس جهاني يهود، در سال 2004، 21744نفر و در سال 2003، 25هزار نفر يهودي به فلسطين اشغالي مهاجرت كرده اند كه اين رقم نشانگر كاهش چشمگير مهاجرت به فلسطين از سال 2000 (زمان شروع انتفاضه) است. مركز آمار رژيم صهيونيستي اعلام كرده است: اين كم ترين آمار از سال 1989 تاكنون بوده است. ميانگين سه سال اخير مهاجرت يهوديان به «اسراييل» به شدت كاهش يافته است. در آن زمان ميانگين مهاجرت يهوديان ساليانه 9 تا 20 هزار نفر بود. در سال هاي دهه نود يعني از سال 1990 تا 1999 حدود 956 هزار يهودي وارد فلسطين شدند. بيش ترين مهاجرت در سال 1990 ميلادي بود كه در آن سال حدود 200 هزار يهودي به اسراييل مهاجرت كردند. در سال 1991 نيز 176 هزار يهودي به فلسطين اشغالي مهاجرت كردند. پس از آن ميانگين ساليانه مهاجرت 74 هزار نفر بود. اولين نشانه هاي كاهش مهاجرت يهوديان از سال 2000 ميلادي شروع شد. در اين سال تعداد مهاجران يهودي به 60 هزار نفر رسيد. در سال 2001 نيز اين رقم به 43 هزار و در سال 2002 به 33 هزار و در سال 2003 به 23 هزار تا اين كه در سال 2004 به 21 هزارنفر رسيد. همچنين در سال 2004 مهاجرت يهوديان جمهوري هاي استقلال يافته شوري سابق به 10100 نفر كاهش يافت. با وجودي كه خاخام هاي يهودي 60درصد از مهاجران يهودي شوروي سابق را يهودي نمي دانند، اما به اين مهاجران به خاطر داشتن پيوند خويشاوندي با يهوديان، تابعيت اسراييلي داده مي شود. سير قهقرايي مهاجرت يهوديان آرژانتين در سال 2004 همچنان ادامه يافت. تعداد اين مهاجران حدود 70درصد كاهش يافته است و به 416 مهاجر در سال 2004رسيد. اين در حالي است كه در سال 2003، 1464 نفر و در سال 2002 شش هزار نفر بود. علت اصلي كاهش مهاجرت يهوديان از آرژانتين به بهبود وضعيت اقتصادي اين كشور برمي گردد. البته اين آمار شامل يهودياني كه از فلسطين اشغالي مهاجرت معكوس داشته اند، نمي شود. رژيم صهيونيستي نسبت به كاهش جمعيت يهوديان در «اسراييل» و تاثيرات منفي آن بر آينده اين رژيم نگران است. دولت صهيونيستي نيز به كاهش شديد مهاجران يهودي به فلسطين از سال 2006 اعتراف كرده است. در واقع اين مساله اولين عامل نگران كننده اين رژيم در بحران جمعيت محسوب مي شود. كاهش رشد جمعيت يهوديان برهوم جرايسي تحليل گر سياسي و كارشناس امور صهيونيستي مي گويد: «اسراييل» به خوبي مي داند كه طي 15 تا 45 سال آينده يهوديان در كل فلسطين اكثريت خود را از دست مي دهند. روز به روز آنچه معضل جمعيتي ناميده مي شود، بغرنج تر و مناقشات زيادي پيرامون آن مطرح مي شود. باتوجه به افزايش جمعيت عرب ها در فلسطين و كاهش جمعيت يهوديان اين مشكل آشكارا هويت يهودي دولت «اسراييل» را تهديد مي كند. البته اين مشكل نه در سطح كل فلسطين دولت اسراييل را تهديد مي كند، بلكه حتي در خود «اسراييل» نيز يعني در سرزمين هاي اشغالي 1948 آن را تهديد مي كند. اين نگراني صهيونيست ها دو عامل دارد: 1- سطح پايين زاد و ولد در ميان يهوديان در مقايسه با فلسطيني ها 2- كاهش هشتاد درصدي سطح مهاجرت يهوديان به فلسطين اشغالي در مقايسه با سال هاي گذشته البته عامل سومي را هم كه مي توان مطرح كرد، كاهش جمعيت يهوديان در جهان است كه به علت ادغام آن ها در جوامع اروپايي روند نزولي به خود گرفته است. ديگر عامل نگراني يهوديان اين است كه رشد جمعيت يهوديان در مقايسه با عرب هاي فلسطين بسيار پايين است و در حالي كه درصد رشد جمعيت يهوديان فلسطين اشغالي در حدود 1.85 درصد است آمار رشد عرب هاي فلسطين به 3.4 درصد يعني دو برابر آمار رشد يهوديان مي رسد. ميانگين زاد و ولد در ميان يهوديان 2.6 كودك (26 كودك براي 10 زن) و در ميان فلسطينيان 4.2 كودك (42 كودك براي 10 زن) مي باشد. براساس گزارش هاي مركز آمار فلسطين ميانگين كلي بارداري در ميان زنان فلسطيني در كرانه باختري از 5.6 در سال 1997 به 4.1 در سال 2003 رسيده است و در نوار غزه نيز اين ميزان از 6.9 به 5.8 در مدت مشابه رسيده است. برخي پژوهشگران دليل اين مسئله را جويا شده اند و پژوهشگراني مثل «يوسف كرباج» و «سلمان ابوسته» آن را از موارد نادر برشمرده اند. «ابوسته» احتمال استفاده رژيم صهيونيستي از سلاح هاي مخفيانه بيولوژيكي با هدف كاهش جمعيت فلسطينيان را مطرح كرده اند و در اين مورد به گزارش هاي مطبوعاتي مبني بر بروز حالات بيهوشي يا رواني در ميان دانش آموزان مدارس و مرگ مشكوك عده اي استناد مي كنند. وي همچنين از گزارش وزارت بهداشت درباره افزايش بي سابقه موارد سقط جنين و سرطان در ميان زنان فلسطيني خبر مي دهد، كه به گفته منابع پزشكي موادشيميايي كه رژيم صهيونيستي در حملات خود به فلسطينيان مورد استفاده قرار مي دهد، عامل اصلي اين بيماري هاست. اما با اين وجود، آمار رشد فلسطينيان بيش تر از يهوديان است و براساس پيش بيني ها، آمار فلسطينان ساكن سرزمين تاريخي فلسطين (سرزمين هاي اشغالي سال 1948 وكرانه باختري و نوار غزه) درسال 2010 از جمعيت يهوديان بيش تر خواهد بود. همچنين طبق پيش بيني هاي صهيونيست ها انتظار مي رود كه تعداد فلسطينيان درسال 2020 به 8 ميليون و 200 هزار نفر و درمقابل تعداد يهوديان به شش ميليون و 300 هزارنفر برسد. صهيونيست ها با ابراز نگراني از افزايش جمعيت فلسطينيان از اين مساله به عنوان «بمب جمعيتي» نام برده اند. صهيونيست ها افزايش جمعيت فلسطينيان در سرزمين خود را يك خطر و مايه نگراني معرفي مي كنند و اين درحالي است كه رژيم صهيونيستي از آغاز تشكيل دولت عبري اقدام به جذب يهوديان از 110 كشور جهان كه به 82 زبان مختلف صحبت مي كنند، كرده و با اين كار شمار يهوديان را به 9 برابر افزايش داده است. مساله افزايش جمعيت فلسطينيان يكي از عوامل افزايش درخواست هاي يهوديان تندرو نسبت به اخراج فلسطينيان از سرزمين هاي اشغالي سال 1948 يا اجراي طرح به اصطلاح «ترانسفر» (كوچ اجباري) عليه اين فلسطينيان به شمار مي رود. اساس ايده عقب نشيني يك جانبه رژيم صهيونيستي كه توسط شاروان ارائه شد و حزب كاديما نيز براي اجراي همين طرح تشكيل شد. بر نجات از بحران جمعيتي و رهايي از نوار غزه وكرانه باختري و حفظ زمين هاي بيش تري براي يهوديان به ويژه حفظ مجتمع هاي يهودي نشيني و منطقه پشت ديوار حائل و نيز منطقه قدس استوار بود. همزمان با اين افزايش جمعيت، صهيونيست ها نگران اين بودند كه با افزايش شمار فلسطينيان آن ها ديگر تفكر تشكيل دو دولت در فلسطين را رد كنند و با توجه به دراختيار داشتن اكثريت خواستار تشكيل يك دولت واحد با رعايت تمامي حقوق سياسي و مدني آنها و نابودي رژيم نژاد پرست صهيونيستي شوند و راه مبارزاتي سياهان آفريقا را درپيش بگيرند و بدين ترتيب ماهيت يهودي دولت عبري را از آن سلب كنند وجامعه بين المللي نيز با مشاهده اكثريت فلسطينيان حداقل در ظاهر و گفتار از آنان دفاع كند. منبع: مجله پيام فلسطين