جستجو در پایگاه روزنامه کیهان  

یکشنبه 26 خرداد 1387 - 11 جمادي الثاني 1429 - 15 ژوئن 2008 - سال شصت و چهارم - شماره 189108
 

خنثي شدن توطئه شاه با فاجعه فيضيه رويارويي امام(ره) و صهيونيسم پهلوي (5)
	خنثي شدن توطئه شاه با فاجعه فيضيه رويارويي امام(ره) و صهيونيسم پهلوي (5) سعيد متين موضع گيري امام خميني(ره) در قبال فاجعه فيضيه، توطئه شاه را براي خاموش ساختن نهضت اسلامي خنثي كرد و راه سرنوشت آن را در همان نخستين قدم ها به درستي تعيين نمود. شايد كه اگر ايشان در آن لحظات حساس، چنين موضع گيري نمي كردند، نهضت و جنبش اسلامي، لااقل تا نيم قرن ديگر، محلي از اعراب پيدا نمي كرد. روش شجاعانه و خردمندانه امام در آن غروب غمبار و وحشت زاي دوم فروردين 1342 كه جغد شوم ترس و وحشت، همه جا بال گسترده بود، يكي از موثرترين و تاريخي ترين موضع گيري هاي ايشان در طول سالهاي مبارزه بود. در يكي از حساس ترين دوراهي هاي نهضت كه طلاب و روحانيون در مقابل ترديدي جدي قرار گرفته بودند، راه را نشان دادند و طريق صواب را بر آنان نماياندند. امام خميني(ره) در قدم بعدي، صبح روز سوم فروردين مردم را به بازديد از مدرسه در خون تپيده فيضيه دعوت كردند و آنان را به عيادت از روحانيون مجروح فراخواندند كه به اين ترتيب نهضت يك شبه ره صدساله پيمود و افشاي ماهيت ضداسلامي و ضدانساني رژيم شاه كه شايد سالها تلاش لازم داشت، با بهره گيري از نمايش جنايات شاه در فيضيه يكروزه به پايان برده شد و به پيروزي و موفقيت بزرگي دست يافت. نهضت امام در گذر از اين كوره سوزان، آبديده تر گشت و انقلاب به پيش رفت. حضرت آيت الله خامنه اي كه در آن روزهاي حماسه ساز در كنار رهبر و مقتدايشان، امام خميني(ره) حضور فعالي داشتند، درباره آن اقدام تاريخي مي گويند: «... آن روز در خدمت امام حركت كرديم و وارد مدرسه شديم. به سمت چپ پيچيديم و دم حجره اول يا دوم (درست يادم نيست) امام نشستند. طلبه ها هم اطراف ايشان حلقه زدند. هاله اي از غم، صورت امام را گرفته بود، شديدا غمگين بودند. ذكر مصيبتي شد، يك سيدي آنجا بلند شد و روضه خواند و پس از روضه، امام از مدرسه بيرون رفتند. اين حركت نيز در شكستن رعب طلاب قم، خيلي تاثير داشت، پاي طلبه ها به مدرسه باز شد و بار ديگر، مدرسه به صورت پايگاه درآمد...»(1) قدم سوم، صدور اعلاميه اي حماسه ساز بود كه خواب هاي طلايي شاه را برهم زد و لرزه برپايه هاي كاخ ستم وي افكند. اين اعلاميه در آن شرايط خفقان بار عمق عظمت فكري، خردمندي، ژرف انديشي، پايداري و رهبري شجاعانه امام خميني(ره) را نمايان ساخت و غول مهيب مقوايي كه شاه از خود ساخته بود، در هم شكست. اعلاميه امام در همان اولين روزهاي آغاز نهضت، تكليف مبارزه و چشم انداز جنبش نوپاي ملت مسلمان را با رژيم شاه روشن ساخت و هدف اصلي مبارزه را معلوم كرد. آنچه كه بسياري از گروههاي سياسي چپ و راست را حتي تا آستانه پيروزي انقلاب در چگونگي ادامه مبارزه مردد مي ساخت و مقصدشان را نامشخص مي نمود. امام در همان اعلاميه حماسي پس از فاجعه مدرسه فيضيه، تلكيف و هدف نهضت را روشن ساختند و بدون ملاحظات سياسي و مصلحت انديشي سازشكارانه، شخص شاه را هدف قرار دادند. آنچه كه حتي گروههاي ماركسيستي مانند حزب توده عليرغم تمامي ادعاهايشان مبني بر تضاد آشتي ناپذير و مبارزه قاطع ضدامپرياليستي، از بردن نامش ابا مي كردند. حضرت امام خميني(ره) در آن اعلاميه كوبنده نوشتند: «... حمله كماندوها و مامورين انتظامي دولت با لباس مبدل و معيت و پشتيباني پاسبان ها به مركز روحانيت، خاطرات مغول را تجديد كرد... شاه دوستي يعني غارتگري، هتك اسلام، تجاوز به حقوق مسلمين و ... شاه دوستي يعني ضربه زدن به پيكر قرآن و اسلام،...، شاه دوستي يعني تجاوز به احكام اسلام، شاه دوستي يعني كوبيدن روحانيت... تقيه حرام است و اظهار حقايق واجب، ولو بلغ مابلغ... من اكنون قلب خود را براي سرنيزه هاي مامورين شما حاضر كردم ولي براي قبول زورگويي ها و خضوع در مقابل جباري هاي شما حاضر نخواهم كرد.. من به خواست خدا احكام خدا را در هر موقع مناسبي بيان خواهم كرد و تا قلم در دست دارم، كارهاي مخالف مصالح مملكت را برملاء مي كنم...» (2) در اعلاميه فوق حضرت امام خميني(ره) به صراحت تكليف روحانيون و مردم مسلمان را در طول نهضت در برابر رژيم شاه روشن كرده و علنا فتواي حرام بودن تقيه (كه تا آن موقع بهانه بسياري از افراد براي گريز از مبارزه و مخالفت با طاغوت بود) را از آنها گرفتند. به دنبال اين اعلاميه امام، حوزه علميه قم كه مي رفت براي مدت طولاني در خاموشي فرو رود، روح تازه اي يافت و عليرغم امكانات محدود و شرايط خفقان بار آن روز، اعلاميه امام را به صورت پلي كپي چاپ و توزيع كردند و تيتر اعلاميه را چنين نوشته بودند: «حكومت وحشت و ترور با روحانيت قم چه كرد؟» به همين شكل و در دنبال اطلاعيه حوزه علميه قم، جامعه روحانيت تهران، فارس، كرمان، مشهد و... و حوزه نجف، طي اطلاعيه هاي جدانگانه اي اين جنايت رژيم شاه را محكوم ساختند. همچنين روحانيون مبارز در شهرستان هاي مختلف دست به اعتصاب زده و از رفتن به مساجد و اقامه نماز جماعت خودداري كرده و از طريق اطلاعيه هايي، تصميم اعتصاب خود را به اطلاع عموم رساندند. به دنبال اعلام اعتصاب علماء در سراسر كشور، بازاريان تهران و بسياري از شهرستان ها با روحانيون هم صدا گشتند و به مدت 3 روز در اعتصاب شركت كردند. همچنين در مشهد، مردم مسلمان دست به تظاهرات پرشوري زدند كه رژيم را سخت به وحشت افكند. رژيم شاه براي تهديد بازاريان غيوري كه دست به اعتصاب زده بودند، با گماردن پليس در مقابل مغازه شان، از باز كردن محل هاي كسب آنها جلوگيري كرد. ولي در پايان مراسمي كه به يادبود درگذشت حاج سيدجوادي در مسجد ارك برگزار شده بود، عده اي از دانشجويان و مردم با شعار «آيت الله خميني پيروز است» به ميان بازار ريختند و به ماموران رژيم كه جهت ممانعت از باز شدن مغازه ها گمارده شده بودند، هجوم برده و آنها را وادار به فرار كردند. اين براي نخستين بار بود كه ملت مسلمان ايران با نام امام خميني، دست به تظاهرات خياباني زده و با رژيم شاه روبرو مي شد. اين اعتصابات و تظاهرات، آخرين اثرات شوم و وحشت بار فاجعه خونين فيضيه و طالبيه را زدود و به همين علت، حضرت امام خميني(ره) با صدور اطلاعيه اي، از مردم مبارز ايران تشكر كرده و در ضمن آن به افشاگري و برملا ساختن توطئه هاي ضداسلامي شاه پرداختند. ـــــــــــــــــ 1-مجله آشنا از نشريات مركز فرهنگي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي- پيشين 2- روح الله حسينيان- «3 سال ستيز مرجعيت شيعه» (43-1341)- سند ضميمه شماره 26- مركز اسناد انقلاب اسلامي- تهران- چاپ اول، تابستان 1382