جستجو در پایگاه روزنامه کیهان  

یکشنبه 29 ارديبهشت 1387 - 12 جمادي الاول 1429 - 18 مه 2008 - سال شصت و چهارم - شماره 189088
 

مسعود فراستي در نشست نقد فتنه و پرسپوليس: پرسپوليس؛ پديده اي از روي شكم سيري است و نه از سر دردمندي
مجيدي طي يك سخنراني در كمپ فيلم كوتاه:  وجه دروني و پاكي، فيلمساز را در سطح ايده آل قرار مي دهد
تاسف تماشاگران كن از جنايات رژيم صهيونيستي پس از نمايش اولين فيلم مستند تمام انيميشن تاريخ جشنواره كن
	مسعود فراستي در نشست نقد فتنه و پرسپوليس: پرسپوليس؛ پديده اي از روي شكم سيري است و نه از سر دردمندي مسعود فراستي گفت: به نظر من اين فيلم بيشتر از روي شكم سيري ساخته شده است نه از سر دردمندي. چهارمين نشست نقد و بررسي سينماي معناگرا به ابتكار كانون دانشجويي فرهنگي كوثر دانشگاه تهران با موضوع نقد و بررسي فيلم هاي ضد اسلامي فتنه و پرسپوليس در محل تالار فردوسي دانشكده ادبيات دانشگاه تهران برگزار شد. بنا بر اين گزارش، نشست علمي نقد و بررسي فيلم هاي فتنه و پرسپوليس در تالار فردوسي دانشكده ادبيات دانشگاه تهران با حضور منتقدين نام آشناي سينما آقايان نادر طالب زاده و مسعود فراستي با استقبال دانشجويان برگزار شد و در بخش نخست اين نشست پس از نمايش فيلم ضد اسلامي فتنه، طالب زاده درباره خبرساز شدن اين فيلم گفت: آنچه باعث مورد توجه قرار گرفتن فيلم شد، نه تكنيك و يا ويژگي مفهومي خاص آن، بلكه شانتاژ تبليغاتي گسترده اي بود كه از ماه ها قبل درباره ساخت آن صورت گرفت كه فيلمي با اين مضمون در حال ساخت است. طالب زاده با اشاره به روند رو به رشد گرايش به اسلام در اروپا گفت: اين فيلم واكنشي طبيعي و از سر استيصال به اين روند است، امروز غرب با خلأ معنويت مواجه است و آنچه در اين اثر مشهود است نگراني از همين گرايش به معنويت در غرب است. مسعود فراستي نيز درباره ساختار تكنيكي فتنه گفت: اين فيلم در نگاه نخست فاقد ساختار يك فيلم است و بيشتر به يك سياه مشق دانشجويي مي ماند. وي افزود: امروز مي بينيم كه چنين آدم هايي كه فتنه را مي سازند، در همين مسير هم اينها به يك منگليسم در ساخت فيلم هايشان رسيده اند و به نظرم مي رسد كه مخاطبان اصلي اين فيلم نيز جزو اين منگليسم نباشند. در ادامه اين نشست فيلم پرسپوليس ساخته مرجان ساتراپي به نمايش درآمد. نادر طالب زاده در ابتداي جلسه نقد و بررسي اين فيلم گفت: آنچه به نام پازل ايراني از آن ياد مي شود و اينكه ايران در اين سه دهه چگونه به اينجا رسيده است هميشه براي غرب حائز اهميت بوده است و حال كه روايتگر اين پازل يك ايراني است بيشتر مورد توجه قرار گرفته است. طالب زاده با اشاره به اينكه در اين گونه آثار، نخستين اثر سفر به كشورم ساخته كريستين امانپور بوده است، گفت: پرسپوليس به گونه اي بحران هويتي يك زن ايراني را مطرح مي كند اما اين فيلم قطعا يك فيلم سياسي است و امروز در اين بازار گرم كوبيدن ايران به اين صورت درآمده است و مورد استقبال هم قرار گرفته است. طالب زاده با اشاره به حضور گسترده پرسپوليس در جشنواره هاي جهاني گفت: اين فيلم و ساخته شدنش به گونه اي مرز جديدي را در جشنواره هاي غربي به وجود آورد، به اين صورت كه انگار اعلام كردند از اين به بعد فيلمهايي مورد توجه هستند كه اينگونه بي محابا و مسقيم به مبارزه با بعضي ارزش هاي اسلامي مانند حجاب و... بپردازند. وي با اشاره به عدم اهداي جوايز اصلي به فيلمسازان ايراني پس از ساخت پرسپوليس گفت: با اين شرايطي كه به وجود آوردند، از آنجا كه فيلمسازان ما هنرمندند نه شرور، امروز مي بينيم كه حداكثر تلاش بر اين است كه جايزه بازيگري را به يك فيلم ايراني بدهند و اين مويد همين خط كشي جديد است. مسعود فراستي هم فيلم پرسپوليس را كاملا سطحي دانست و گفت: فيلم به نظر من هيچ سوال عميقي را مطرح نمي كند و بيشتر انتقادات يك شكست خورده از گوشه اي از مشاهداتش است و از همين رو به نظر من اگر كل فيلم را بخواهيم در يك نما خلاصه كنيم مي شود همان نمايي كه مرجان در بازگشتش به ايران، در ماشين مشغول رانندگي است و از دوستان خود مي پرسد: آيا مي خواهيد روسر ي ام را بردارم؟ و با تاييد آنها روسري اش را بر مي دارد و شروع مي كند به فرياد كشيدن. فراستي گفت: به نظر من اين فيلم بيشتر از روي شكم سيري ساخته شده است نه از سر دردمندي. در ادامه فراستي در پاسخ به سوال يكي از حاضران كه معتقد به عدم شكست خوردگي ساتراپي با استناد به حضور او در جمع داوران كن گفت:به نظر من اين حضور ها، اصلا ملاك خوبي براي شكست نخوردن نيست. درست است كه در جشنواره هاي خارجي آدمهاي موفق خودي رابه جمع داوران مي برند اما با اطمينان مي گويم كه آدمهايي را كه از ما به جمع خود دعوت مي كنند، از شكست خوردگان ما هستند. فراستي همچنين در پاسخ به چرايي قرار گرفتن ما در موضع انفعال پس از گذشت اين سال ها گفت: ما متاسفانه هنوز سينما نداريم؛ در اين ميان كساني دست و پا مي زنند و هر از گاهي فيلم خوب در ايران ساخته مي شود اما هنوز ما سينما نداريم. فراستي افزود: ما مرد حرف جدي زدن در سينما نيستيم. امروز تنها جريان سينماي ما سينماي جشنواره اي است. طالب زاده نيز در پاسخ به سوال چرايي قرار گرفتن ايران درموضع انفعال گفت: به نظر من اين فيلمها كه امروز مي بينيم نشانه اند؛ نشانه هايي از استيصال غرب نسبت به ايران. ما در اين سالها به گونه اي عمل كرده ايم كه امروز شاهد اين سر و صداها هستيم كه بيشتر واكنش هستند تا كنش. اينها را آنقدر عقب رانده ايم كه امروز به يك ديوار رسيده اند و ديگر نمي توانند عقب بروند و اينگونه سر و صدا راه مي اندازند. فراستي نيز در ادامه صحبت هاي طالب زاده گفت: ما در عرصه اجتماعي و سياسي واقعا فعال عمل كرده ايم و اما در عرصه سينما واقعا هيچ چيز براي گفتن نداشته ايم. سلسله نشست هاي تحليل فيلمهاي سينماي جهان تحت عنوان « تماشاگه راز» توسط كانون دانشجويي كوثر وابسته به نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري دانشگاه تهران برگزار مي شود. بنا بر اين گزارش، استقبال دانشجويان دانشگاه از اين جلسات به گونه اي است كه در لحظات اوليه شروع برنامه تمام ظرفيت بزرگترين تالار دانشگاه مملو از جمعيت دانشجويان علاقمند مي شود.
	مجيدي طي يك سخنراني در كمپ فيلم كوتاه: وجه دروني و پاكي، فيلمساز را در سطح ايده آل قرار مي دهد مجيد مجيدي كه براي حضور در در كمپ فيلم كوتاه ايران به آلاشت سفر كرده است، در نشست مشترك با فيلمسازان عرصه فيلم كوتاه درباره وضعيت امروز سينماي ايران و نسل جوان فيلمسازي به سخنراني پرداخت. بنا بر اين گزارش، مجيدي در ابتداي سخنانش اظهار داشت: براي من حس بسيار خوبي است كه پس از ساليان سال فضايي را تجربه مي كنم كه مربوط به خيلي سال هاي دور مي شود. وي كه در مسجد سوادكوه صحبت مي كرد، افزود: در آن سال ها كه ما كار هنري را شروع كرديم، مسجد به عنوان يكي از پايگاه هايي مهمي بود كه جوان ها را دور هم جمع مي كرد، قبل و بعد از انقلاب و خصوصا در كوران انقلاب اسلامي نقشي بسيار كليدي و حياتي در همه عرصه هاي اقتصادي فرهنگي و سياسي داشت. ما در آن سال ها در مسجد تئاتر كار مي كرديم و حتي فيلم هاي كوتاهي را كه مي ساختيم، براي مردم در مسجد به نمايش در مي آورديم. وي گفت: خوشحالم اين اتفاق اجباري در كمپ فيلم كوتاه به وجود آمده كه دوستان در چنين فضايي معنوي گردهم بيايند و اين قطعا نشان دهنده روح پاك اعضاي اين انجمن است. واقعيت اين است كه سرمايه شما فيلمسازان جوان نشاط، سادگي و طراوتي است كه داريد كه اميدوارم بتوانيد اين سرمايه را در طول موقعيت حرفه اي تان داشته باشيد كه به نظر من اين يك گنج است. مجيدي در بخش ديگري از سخنان خود، اظهار داشت: هر رشته اي تا اندازه اي مي تواند پرش داشته باشد. به اعتقاد من، پرش سينماي ايران در جشنواره هاي جهاني دوران اوج خودش را پشت سرگذاشته و ما اكنون در دوره افول سينما هستيم. اين نظر شخصي من است و پديده هاي داخلي و خارجي اين ادعا را ثابت مي كند. وي افزود: سينماي جشنواره اي ما در دنيا رو به افول است و سه سالي است كه هيچ رونقي ندارد. يادم هست كه در دهه 90، هر جشنواره اي كه در دنيا برگزار مي شد، اسم سينماي ايران سرتيتر آن بود و خيلي از جشنواره ها بودند كه محال بود فيلمي از ايران در آن ها شركت نكند و همه آنها دلشان مي خواست كه يك فيلم از فيلم هاي ايراني را در مجموعه شان داشته باشند. مجيد مجيدي گفت: چراغ سينماي ايران چه در جشنواره هاي بزرگ و چه در جشنواره هاي كوچك و كوچك تر خاموش شده است و اين نشان دهنده اين است كه سينماي ما ديگر جذابيت لازم و نگاهي را كه بايد در برداشته باشد، ندارد. قابليت هايش را ازدست داده، تكراري شده و يا ساختار و شكل جذابي ندارد. كارگردان رنگ خدا اظهار داشت: ما شاهد اين هستيم كه سينماي هنري و مستقل رو به افول است و متأسفانه بيش از هر چيزي ما سينماي بي هويت را داريم. سينمايي كه چند سال پيش مي گفتيم صداي پاي ابتذال از آن شنيده مي شود، امروز اين ابتذال را با تمام هيبتش در آن مي بينيم. وي ادامه داد: سينماي ما فقط در ظاهر و شكل تغيير هويت داده ولي در باطن در همه عرصه هايش همان است كه بود. البته ابتذال ممكن است در خود وجهه معنوي و معرفتي اين سينما جلوه كرده باشد نه اينكه ابتذال فقط در سطح نمايش عشق هاي سطحي و غيره باشد بلكه در خيلي از مفاهيم و موضوعات ديگر نيز ديده مي شود. وي گفت: دهه هاي 60 و 70 مهم ترين دهه هاي سينماي ايران بودند. دهه 60 دوره سينماي نوين ايران بود و دهه 70 اوج سينماي دهه 60 بود اما اكنون دهه 80، دهه افول كامل براي سينماي ايران است. مجيدي خطاب به سينماگران جوان گفت: اين خطر خيلي بزرگي است و تنها چيزي كه مي تواند به اين سينما روح تازه بدمد، شما سينماگران جوان هستيد. وي گفت: متاسفانه در حوزه هاي دولتي خيلي امكان پرداختن به اين مقوله ها وجود ندارد و اگر هم اين امكان موجود باشد، در نهايت شليك بايد از طرف فيلمسازان و هنرمندان صورت بگيرد و نگاه جوان مي تواند به فتح قله ها و در هم شكستن ركود اين سينما بيانجامد. وي ضمن اشاره به موفقيت فيلم هاي فيلمسازاني كه هميشه كودكي شان همراه شان است، اظهار داشت: شب گذشته پس از مدت ها چنين فرصت و امكاني فراهم شد كه بازگشتي به خويشتن داشته باشيم. به نظر من شما كار بسيار بزرگي انجام داديد و شايد چون خودتان به وجودآورنده اين جريان هستيد، خيلي نتوانيد اهميت اتفاقي كه افتاده را آنطور كه بايد و شايد درك كنيد ولي اين يك واقعيت است كه اتفاق بزرگي رخ داده است. اتفاقي كه اگر مي خواهيد در شكل هاي دولتي اتفاق بيفتد، امكان پذير نبود و اگر هم اتفاق مي افتاد ممكن بود صورت خيلي بزرگي داشته باشد ولي قطعا روح كوچكي داشت. كارگردان بچه هاي آسمان گفت: آن چيزي كه اين مجموعه را به شكل زيبايي جلوه مي دهد، روح صميمت و پاكي خود شما است كه اميدوارم همواره اين شكل حفظ شود و زماني كه شما وارد عرصه حرفه اي تر سينما مي شويد، همين نكته است كه رمز پيروزي و موفقيت خواهد بود. آنچه به نظر من يك فيلمساز را در سطح ايده آل قرار مي دهد، وجه دروني و پاكي است كه درون او نهفته است كه معتقدم به طور خيلي فطري اين خصوصيت در همه انسان ها وجود دارد و كافي است كه آن را تجربه كنند و شاگرد باشند چرا كه شاگرد بودن مقدمه خوبي است براي اين كه خصائل نيكو تجلي يابند. اگر سعي كنيم هميشه شاگرد خوبي باشيم و حتي در اوج موفقيت ها و پيروزي ها اين روحيه شاگردي و طلبگي را حفظ كنيم، قطعا به پيروزي مي رسيم. در چنين شكلي، اين كه در سينماي حرفه اي در يك چادر گرد هم بيائيم تقريبا امكان پذير نيست و در سينماي حرفه اي اين اتفاق خيلي كم تر مي افتد و من اميدوارم اين اتحاد را حفظ كنيد چرا كه بزرگ ترين سرمايه شماست. اين جريان مي تواند در آينده تبديل به جريانات خيلي بزرگ تري در عرصه فيلمسازي شود و پشتوانه اي بسيار قوي براي سينماي ما باشد. وي گفت: من معتقدم كه اين اتفاق خوب كه در كمپ افتاده بايد هديه اي باشد كه در همه شهرهاي كشورمان تقسيم شود چون مردم ما بضاعت و استعدادهاي زيادي دارند و كشور ما از امكانات بالقوه بسياري برخورددار است و ما هميشه فكر مي كنيم كه تهران مركز همه اتفاقات بزرگ است.
	تاسف تماشاگران كن از جنايات رژيم صهيونيستي پس از نمايش اولين فيلم مستند تمام انيميشن تاريخ جشنواره كن اولين فيلم مستند تمام انيميشن تاريخ جشنواره كن، پنجشنبه گذشته جنايات رژيم صهيونيستي در قتل عام اردوگاه پناهندگان بيروت را به تصوير كشيد. فيلم ضدجنگ والتز با بشير ساخته كارگردان اسرائيلي، آري فولمن ديروز در بخش رقابتي جشنواره شصت ويكم كن به نمايش درآمد و به گفته كارشناسان، يكي از قدرتمندترين فيلم هاي امسال جشنواره است كه نوع بيان اصول اخلاقي فيلم هاي جنگي در آن، براي هميشه ماندگار خواهد ماند. اين فيلم كه كشتار پناهندگان اردوگاه پناهندگان بيروت به دست ارتش رژيم صهيونيستي را به تصوير كشيده است، درحالي در دومين روز جشنواره كن به نمايش درآمد كه رژيم صهيونيستي شصتمين سال تاسيس خود را جشن مي گرفت. به گزارش فرانس پرس، اين فيلم كه در آغاز آن، سگ هاي ولگرد شهر بيروت را نشان مي دهد، داستان خود كارگردان است كه در زمان وقوع اين قتل عام، به عنوان سربازي 19 ساله در ارتش رژيم صهيونيستي حضور داشته است . آري فولمن براي اينكه ساخت اين فيلم به حقيقت نزديك تر باشد، از 9 نفر كه در كشتار سال 1982 يا در كنار وي و يا در ميان خانواده قربانيان بودند، كمك خواست. او پس از مصاحبه با آنها، گفته هايشان را به متن فيلم نامه تبديل كرد. يك دقيقه پاياني اين فيلم كه بسيار تاثرانگيز است، اجساد قربانيان اين قتل عام فجيع را كه برروي يكديگر انداخته شده اند، نشان مي دهد.فولمن در نشست خبري بعد از نمايش فيلم درباره دلخراش بودن اين صحنه ها گفت: هزاران نفر كشته شدند. اين قتل عام اتفاق افتاد و شما بايد آن را ببينيد. من نمي خواستم كه تماشاگران بعد از ديدن فيلم، آن را يك اثر ساده انيميشن بدانند. والتز با بشير اگرچه اطلاعات جديدي درباره قتل عام اردوگاه پناهندگان بيروت ارائه نمي كند، اما مي تواند تاثير شگرفي بر شون پن، رييس هيات داوران كه همواره منتقد شديد جنگ آمريكا درعراق بوده، بگذارد و گام بلندي به سوي كسب نخل طلاي امسال بردارد.