جستجو در پایگاه روزنامه کیهان  

پنجشنبه 19 ارديبهشت 1387 - 2 جمادي الاول 1429 - 8 مه 2008 - سال شصت و چهارم - شماره 189080
 

با موافقت وزير ارشاد بودجه خانه تئاتر افزايش مي يابد
برگزيدگان يازدهمين جشنواره بين المللي تئاتر دانشگاهي معرفي شدند
نمايش و نقد «فرزند خاك» در انجمن روزنامه نگاران مسلمان
انتقاد دختر استاد شهريار به سريال شهريار سريال «شهريار» ارتباطي بازندگي واقعي پدرم ندارد
دكتر مجيد شاه حسيني مدير عامل فارابي: طراز سينماي ملي شركت در جشنواره كن نيست
به انگيزه پخش سينمايي گودال مارآشفتگي رواني
گزارش رسانه هاي غربي از موقعيت اسف بار زنان در هاليوود
	با موافقت وزير ارشاد بودجه خانه تئاتر افزايش مي يابد با وجود انتقادات خانه تئاتر از جشنواره تئاتر فجر، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در ديدار با نمايندگان هيات مديره خانه تئاتر با افزايش بودجه اين تشكل صنفي موافقت كرد. اصغر همت با بيان اين مطلب توضيح داد: طي ديدار اخيري كه با وزير فرهنگ و ارشاداسلامي داشتيم، ايشان قول دادند تكليف بودجه خانه تئاتر مشخص شود و همين طور با افزايش اين بودجه موافقت كردند و درمورد حمايت از ساخت وساز ساختمان خانه تئاتر قول مساعد دادند. سخنگوي خانه تئاتر درباره ديگر موارد مطرح شده در اين ديدار اذعان داشت: گفت وگوهايي درباره انجمن نمايش و وضعيت هنرمندان معترض به آن انجام شد. وزير ارشاد هم تاكيد كرد كه مساله اين هنرمندان از طريق راهكارهاي قانوني حل خواهد شد و پيشنهاد كردند، اين هنرمندان زيرپوشش طرح تكريم قرار بگيرند تا از اين راه معضلات آنان حل شود. وي درباره ميزان افزايش بودجه خانه تئاتر هم توضيح داد: پيشنهاد ما 150ميليون تومان بود و وزير ارشاد هم به صورت شفاهي به دكتر ايماني دستور داد، اين بودجه مانند سال گذشته به صورت يك جا پرداخت نشود بلكه در 3 قسط پرداخت شود تا خانه تئاتر بتواند برنامه هاي خود را به مرور پيش ببرد. بنا بر اين گزارش، در اين ديدار كه طي چند روز گذشته انجام شده است، كرمي مشاور وزير، ايماني خوشخو معاون هنري و حسن پارسايي مدير اداره كل هنرهاي نمايشي حضور داشتند.
	برگزيدگان يازدهمين جشنواره بين المللي تئاتر دانشگاهي معرفي شدند طي مراسمي كه در تالار اصلي تئاتر شهر برگزار شد، برترين هاي تئاتر دانشگاهي در رشته هاي بازيگري زن و مرد، كارگرداني، نمايشنامه نويسي، طراحي صحنه و لباس معرفي شدند. در اين مراسم جوايز هيئت داوران در بخش هاي مختلف به برگزيدگان اهدا شد. جايزه بهترين طراحي صحنه به سعيد حسنلو براي طراحي صحنه نمايش «روز داخلي، 12 شب» از دانشكده سينما تئاتر دانشگاه هنر رسيد. جايزه بهترين بازيگري مرد را اميرسلطان احمدي براي بازي در نمايش «30» از دانشكده هنرهاي نمايشي و موسيقي دانشگاه تهران و مهدي اعتماد سعيد براي بازي در نمايش «پاره سنگ در جيب هايش» از دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز به دست آوردند و جايزه بهترين بازيگري زن به مژگان خالقي براي بازي در نمايش هاي «لطفا با مرگ من موافقت كنيد» و «روز داخلي 12 شب» از دانشكده سينما تئاتر و ليلا برخورداري براي بازي در نمايش «خداحافظ» از دانشكده هنرهاي نمايشي و موسيقي دانشگاه تهران رسيد. در بخش متن، ساناز بيان و امير كيان پور براي نگارش نمايشنامه «خواب هاي خاموشي» (نقاب سرخ) از دانشكده هنر و معماري دانشگاه آزاد اسلامي جايزه را از آن خود كردند و سارا فرزادفر براي نمايش «30» از دانشكده هنرهاي نمايشي و موسيقي دانشگاه تهران و آيدا كيخايي براي نمايش «خداحافظ» از دانشكده هنرهاي نمايشي و موسيقي دانشگاه تهران جايزه بهترين كارگرداني را دريافت كردند. به گزارش كيهان، هيئت داوران به دليل رعايت شاخص هاي خلاقيت، نوآوري، تجربه گرايي، هماهنگي و انسجام عوامل هنري شامل: كارگرداني، نمايشنامه نويسي، بازيگري و طراحي صحنه، نمايش «در اكتبر 1815 آزاد شد، سال 1796 وارد آنجا شده بود و به جرم شكستن يك شيشه و برداشتن يك نان» از دانشكده هنر و معماري دانشگاه آزاد اسلامي را به عنوان نمايش برگزيده يازدهمين جشنواره بين المللي تئاتر دانشگاهي ايران انتخاب مي كند و جايزه ويژه جشنواره را شامل تنديس جشنواره و ديپلم افتخار به نصير ملكي جو كارگردان نمايش و مبلغ 12.000.000 ريال جايزه نقدي را به گروه نمايش اهدا مي كند.
	نمايش و نقد «فرزند خاك» در انجمن روزنامه نگاران مسلمان انجمن روزنامه نگاران مسلمان، نشست نمايش، نقد و بررسي فيلم سينمايي «فرزند خاك» ساخته محمدعلي باشه آهنگر را برگزار مي كند. به گزارش كيهان، اين نشست در ادامه سلسله نشست هاي ماهانه نمايش، نقد و بررسي فيلم انجمن روزنامه نگاران مسلمان ساعت 17 امروز پنج شنبه 19 ارديبهشت با حضور تهيه كننده، كارگردان، بازيگران و عوامل فيلم در سالن اصلي مجتمع فرهنگي هنري سيدالشهدا برگزار مي شود. بنا بر اين گزارش، در ابتداي اين نشست فيلم ياد شده به نمايش در مي آيد و سپس با حضور محمود گبرلو، منتقد سينما، عوامل ياد شده فيلم، منتقدان و روزنامه نگاران اين انجمن و ساير حاضرين در اين نشست نقد و بررسي خواهد شد در پايان نيز عوامل فيلم به پرسش هاي حاضران پاسخ خواهند داد. «فرزند خاك» محصول سازمان توسعه سينمايي سوره حوزه هنري و از فيلم هاي تحسين شده و قابل تامل جشنواره فيلم فجر سال گذشته است كه موفق به دريافت سيمرغ زرين نگاه ملي و سيمرغ زرين بهترين بازيگر نقش مكمل زن از اين جشنواره شد. «فرزند خاك» علاوه بر اين جوايز، سيمرغ بلورين بهترين فيلمنامه بخش معناگراي سينماي بين الملل و لوح تقدير مسابقه راه انبيا را به همراه جوايز متعدد جنبي اين جشنواره دريافت كرد. اين فيلم داستان همسر شهيدي است كه براي بازگرداندن جنازه همسر شهيدش كه در كردستان عراق مدفون است راهي اين ديار مي شود و در آنجا طي ارتباطاتش با خانواده زني كرد به نام گنا ، به دريافت ها و چشم انداز جديدي مي رسد و ... حميد ابراهيمي، قاسم زارع، حسين آهنگر، علاء محسني، فايق محمدي، ناديا رونده و آذر رجبي از بازيگران اين فيلم و مهدي حسيني وند، تدوين، عباس بلوندي، طراحي صحنه و لباس، محسن بابايي، طراحي گريم و محمود موسوي نژاد صداگذاري اين فيلم را برعهده داشته اند.
	انتقاد دختر استاد شهريار به سريال شهريار سريال «شهريار» ارتباطي بازندگي واقعي پدرم ندارد «مريم بهجت تبريزي» فرزند استاد شهريار در واكنش به سريال «شهريار» گفت: اعلام مي كنم كه آنچه به عنوان سريال شهريار از شبكه دو پخش شده، ارتباطي بازندگي شاعر بلندآوازه ايراني ، شهريار نداشته است. «مريم بهجت تبريزي» فرزند استاد شهريار در واكنش به سريال «شهريار» ساخته كمال تبريزي به فارس گفت: سريالي كه بانام «شهريار» از شبكه دوم سيما در حال پخش است، متأسفانه داراي صحنه ها و سكانس هايي غير واقعي و توهين آميز به شخصيت استاد شهريار بوده كه نه تنها با واقعيت هاي حيات آن بزرگوار همخواني نداشته و ندارد ، بلكه با تحريف و تغييراتي همراه بوده است كه نهايتا به مسخ شخصيت حقيقي و اجتماعي و ادبي پدرم - كه محبوب ترين شاعر ايران در قرن حاضر است - منجر مي شود. وي ادامه داد: متأسفانه باتماشاي اهانت هاي ناروا به مادرم و تصويري مبهم از يك معلم فرهنگي شريف، متوجه شدم كه سريال شهريار بدون كمترين تحقيق و پژوهش سرهم بندي و نگارش شده است. فرزند محمدحسين بهجت تبريزي با اشاره به ذكر نام خانواده شهريار در تيتراژ اين سريال به فارس گفت: مي خواهم بگويم شما كه خانواده شهريار را در جريان اين سريال نگذاشتيد و اطلاعات مستندي هم از آنها نگرفته ايد، چگونه در تيتراژ انتهاي سريال از آنها تشكر مي كنيد؟! وقتي اين مطلب را بيننده سريال مي بيند، فكر مي كند كه حتما خانواده شهريار نيز با اين سريال همكاري داشته است. وي افزود: اگر من را از اين جريان مطلع مي كردند، ابتدا درخواست مي كردم كه فيلمنامه را بخوانم. بهجت تبريزي همچنين گفت: برطبق قانون حمايت از مؤلفان و مصنفان ، اين سريال بدون مجوز پخش شده است در حالي كه به موجب اين قانون تا 30 سال تمام حقوق مادي و معنوي به ورثه تعلق مي گيرد و براي هر گونه استفاده اي بايد از وارث اجازه گرفته شود ولي سازندگان اين سريال از ما هيچ گونه اجازه اي نگرفتند. وي ادامه داد: داستان، بيوگرافي و شخصيتي كه از پدر من در اين سريال نمايش داده مي شود به طور كلي متفاوت از واقعيت است و كسي كه اين فيلم را ساخته كوچك ترين شناختي از شخصيت ادبي، مذهبي، ديني وعرفاني پدرم نداشته است. بهجت تبريزي با اشاره به برخي شخصيت هاي اين سريال به فارس گفت: حتي شخصيت هايي در اين سريال وجود دارد مثل ابراهيم اديب يا گلرخ كه اصلا وجود خارجي نداشته اند. كلا داستاني كه در مورد جواني، بعد از ازدواج وميانسالي پدرم نشان مي دهند، مورد دخل و تصرف واقع شده است. و ي افزود: به لحاظ زماني، تاريخ ها را رعايت نكرده اند و همه ساختگي بودند. به جرأت مي گويم 80 تا90 درصد اين پروژه ساختگي است وهيچ كدام از اينها اتفاق نيفتاده است. دختر استاد شهريار تصريح كرد: قسمت اخير سريال «شهريار» كاملا ساختگي بود چرا كه مادر من اصلا در بيمارستان فوت نكرده اند و اصلا مريض نبوده اند بلكه ايشان سكته مغزي كردند و از دنيا رفتند. وي در ادامه باانتقاد از نمايش چهره اي غير واقعي از مادرش در اين سريال افزود: مادرم ، فردي با سواد بوده كه در سريال بي سواد معرفي مي شود . ايشان نوه عمه پدرم و خويشاوند نزديك ايشان بود ولي در اين سريال، يك فرد بيگانه معرفي مي شود كه پدرم را به طور اتفاقي در بانك مي بيند. بهجت تبريزي گفت: مادر من عاشق شعرهاي پدرم بود چون بيست و چند سال از پدرم كوچك تر بود و به خاطر انگيزه ادبي اش با پدرم ازدواج كرد. وي در ادامه گفت: همانطور كه اشاره كردم برخلاف آنچه سريال نشان مي دهد مادر من اصلا مريض نبودند. يك روز كه ما را براي مدرسه آماده مي كردند، سكته مغزي كردند و دارفاني را وداع گفتند . ايشان اصلا بيمارستان نرفتند كه پدرم از ايشان پرستاري كند. وي ادامه داد: برخلاف آنچه در «شهريار» ديديم ، اين واقعيت ندارد كه مادرم، پدرم را «محمدجان» صدا مي كرده بلكه همه او را با نام شهريار صدا مي زدند و مادرم نيز به نام آقا شهريار صدايش مي كرد. «بهجت تبريزي» با بيان اين نكته كه شهريار در 40 سال آخر زندگي اش خانه نشين بوده، افزود: پدر من، 40 سال آخر زندگي اش را از خانه بيرون نرفت. خودش يك شعري را دارد كه وصف احوال اين چهل سال است: از من چه طالعي است كه با اين شتاب عمر .بازم بپرد لب بام آفتاب عمر. من روي چرخ وپره هنوز و به پيچ و تاب. جايي كه آب ريخته از آسياب عمر. سائيده رشته اي است كه تأبيده به گلو. من تاب مي خورم به نخي از طناب عمر.چل سال آزگار به زندان روزگار حبس ابد چگونه نهي در حساب عمر.. وي افزود: در آن مدت اگر كسي به ملاقات استاد شهريار مي آمد ، بعضي وقت ها مي پذيرفت و بعضي مواقع به دليل كثرت جمعيت و اينكه حال عمومي خوبي نداشت ، نمي توانست كسي را به حضور بپذيرد. فرزند شهريار تصريح كرد: در كل سريال «شهريار» برمبناي واقعيت نيست و نه تنها همخواني با زندگي پدرم ندارد بلكه نوعي اهانت نسبت به ايشان ، مادرم و خانواده ما است. بهجت تبريزي گفت: اين سريال بدون كوچكترين تحقيق و پژوهش سرهم بندي و نگارش شده است ، لذا به عنوان يك رسالت تاريخي ، نه به عنوان وارث پدرم كه جاي خود دارد، بلكه به عنوان يك واصل با استادي كه سال ها با او زندگي گذرانده ام ، اعلام مي كنم كه آنچه به عنوان سريال شهريار از شبكه دو پخش شده، ارتباطي بازندگي شاعر بلندآوازه ايراني شهريار نداشته است. وي افزود: به جرأت مي توانم بگويم حتي يك مطالب مهم كه در مورد پدرم بايد منعكس شود، در اين سريال ديده نمي شود و اكثريت مطالب مهم زندگي پدرم مثل شبي كه از عشق مجازي به عشق حقيقي رسيد و مهمترين شب زندگي او محسوب مي شود، در اين فيلم آن چنان كه بايد به مردم نشان داده نشده است. فرزند شهريار خاطرنشان كرد: پدرم وقتي از تبريز به تهران آمدند، 13-12 ساله بودند و در سنين پايين به دارالفنون به مدت 7 سال درس طب خواندند ، ايشان بين 20 تا 30 سال به عشق حقيقي رسيدند و متحول شدند، اتفاقي كه براي كمتر كسي مي افتد ولي در سريال «تبريزي» به هيچ يك از اين مسائل پرداخته نشده است. وي در انتها گفت: پدرم فردي بسيار متدين و مذهبي بودند ولي اين مسئله نشان داده نشده است. ايشان حافظ قرآن بودند و آن قدر قرآن خوانده بودند كه زبان عربي را از اين طريق ياد گرفتند.
	دكتر مجيد شاه حسيني مدير عامل فارابي: طراز سينماي ملي شركت در جشنواره كن نيست نفس حضور فيلم هاي ايراني در جشنواره هاي جهاني نبايد به معناي متر و طراز سينماي ملي ايران تلقي شود.طراز سينماي ملي شركت در جشنواره كن نيست. دكتر مجيد شاه حسيني مدير عامل بنياد سينمايي فارابي درباره وضعيت حضور فيلم هاي ايراني در جشنواره كن، گفت: امسال 15 فيلم ايراني با پي گيري امور بين الملل فارابي در بازار كن به نمايش درمي آيند اما متأسفانه اغلب رسانه هاي داخلي و نشريات سينمايي، حضور سينماي ايران در جشنواره كن را موكول به حضور در بخش مسابقه اين رويداد مي دانند. بايد به اين نكته توجه داشت كه حضور سينماي ايران در بخش هاي رقابتي جشنواره كن صرفا موكول به اراده و خواست ما نيست. بلكه برگزار كنندگان اين جشنواره، اهداف رسانه اي مورد نظر خود را دنبال مي كنند و با توجه به اين اهداف و جهت گيري ها نامزدهاي بخش رقابتي اين رويداد را برمي گزينند. وي افزود: امروز سينماي ايران در حال پيمودن مسيري است كه گام نهادن در اين مسير احتمالا باعث شده سياست گذاران جشنواره كن ترجيح دهند فعلا فيلمي از ايران در بخش مسابقه اين جشنواره حاضر نباشد. لذا اين تصور كه چون ما در بخش مسابقه جشنواره كن حضور نداريم، پس لاجرم سطح هنري سينماي ايران افت كرده، تصور درستي نيست. مدير عامل بنياد سينمايي فارابي اظهاركرد: فراموش نكنيم مسئولان برگزاري هر جشنواره بين المللي سياست هايي دارند كه قسمت عمده اي از اين سياست ها (صرف نظر از ساختار و جنبه هاي زيبايي شناختي) رويكرد محتوايي دارند و اگر مسئولان برگزاري يك جشنواره بين المللي احساس كنند محتواي مورد نظر آنها در جريان رايج سينمايي يك كشور مشهود نيست طبعا هيچ اصرار و الزامي ندارند فيلمي از آن كشور را به بخش رقابتي جشنواره دعوت كنند. شاه حسيني در ادامه تصريح كرد: البته اين مسئله به معناي آن نيست كه ما از ظرفيت بزرگي مثل جشنواره كن غافل باشيم. هر سال در كن يكي از بزرگ ترين بازارهاي فيلم دنيا بر پا مي شود و حضور فعال در اين بازار، به ما اين امكان را مي دهد كه زمينه آشنايي پخش كنندگان عمده فيلم دنيا با محصولات جديد سينماي ايران فراهم شود و اين حضور، بزرگ ترين فرصت براي سينماي ايران است تا از اين طريق، زمينه اكران مناسب تري براي مخاطبان بالقوه خود در سطح دنيا پيدا كنيم. مدير عامل بنياد سينمايي فارابي افزود: ما از اين فرصت چشم پوشي نمي كنيم، ضمن اين كه جشنواره كن فرصت ديدار دست اندركاران سينماي ايران و پخش كنندگان فيلم در سطح دنياست و زمينه داد و ستد و انتخاب فيلم هاي مناسب روز دنيا را براي اكران در كشورمان فراهم مي كند. شاه حسيني ضمن تأكيد بر اين كه حضور بين المللي سينماي ايران منحصر به بخش رقابتي جشنواره هاي جهاني نمي شود، اظهار كرد: در جشنواره هاي خارجي معمولا فيلم هايي دعوت مي شوند كه محتواي آن ها مورد پسند و تاييد دست اندركاران سينماي كشور برگزار كننده جشنواره، باشد. همچنين بعضي از جشنواره هاي جهاني از طريق اهداي هدفمند جوايز و برخي تسهيلات ديگر سعي مي كنند به سينماي كشورهاي در حال توسعه و جهان سوم جهت دهند. اين موضوع چندان پيچيده نيست و اصولا سياستي تشويقي است كه براي شكل گيري يك جريان خاص فيلم سازي در كشور مقصد، شكل مي گيرد. وي يادآور شد: امروز جريان غالب سينماي ايران با راه و روش مستقلي كه اتخاذ كرده به سمت هويت ملي گام بر مي دارد و از اين رو بر دو مولفه مليت و تدين مردم ايران تأكيد دارد. به همين دليل طبيعي است كه در اولويت گزينش برخي از جشنواره ها قرار نگيرد. مشابه چنين وضعيتي را در رقابت هاي اسكار نيز شاهد هستيم. لذا اين تصور كه هر زمان فيلمي از ايران نامزد دريافت اين جايزه نشود، پس سينماي ايران شرايط مطلوبي ندارد، تصور نادرستي است. مدير عامل بنياد سينمايي فارابي افزود: جايگاه جهاني جشنواره كن بر هيچ كس پوشيده نيست؛ بسياري از سينماگران صاحب سبك دنيا از بستر اين رويداد رسانه اي كشف و به جشنواره هاي ديگر معرفي شده اند. ما نمي خواهيم و نمي توانيم از اين فرصت چشم پوشي كنيم اما بايد با نگاهي واقع بينانه، انتظارات خود را مطرح كنيم، وقتي كه بر اساس اصول فرهنگي مورد نظر ديگران، فيلم نمي سازيم و آثارمان با باور ديني، ملي، هنري و سينمايي خودمان همگون است ضرورتاً آنها ملزم به دعوت از ما نيستند، همان گونه كه ما هم ملزم نيستيم طبق پسند آنها فيلم بسازيم. وي در ادامه اظهاركرد: معتقدم حضور جهاني سينماي ايران و اكران فيلم هاي ايراني در بازارهاي جهاني از بستر همين جشنواره هاي بين المللي آغاز مي شود. در واقع اين گونه ارتباطات تكمله حضور جشنواره اي سينماي ايران است. شاه حسيني راه يابي فيلم هاي ايراني كه در راستاي سينماي ملي توليد شده اند، به جشنواره هاي خارجي را دور از ذهن ندانست و گفت: تصور حضور گسترده محصولات سينمايي كشور (با رويكرد به سينماي ملي) در بازارهايي فارغ از جشنواره ها، چندان دور از ذهن نيست؛ تاريخچه سينماي ايران نشان داده كه گاهي برخي از مصاديق سينماي ملي هم به جشنواره هاي معتبر جهاني راه يافته اند اما جريان غالب نبوده اند؛ بنابراين نبايد نفس حضور فيلم هاي ايراني در جشنواره هاي جهاني به معناي متر و طراز سينماي ملي ايران تلقي شود. مدير عامل بنياد سينمايي فارابي در پاسخ به اين سوال كه در حال حاضر جهت گيري سينماي ايران به چه سمتي است، گفت: اصولاً سينما به دليل شأن رسانه اي خود، هيچ گاه نمي تواند از مسايل اجتماعي، سياسي و فرهنگي جدا باشد. كافي است كشور ما به نوعي در مسير اقتدار ملي گام بر دارد و اين اقتدار ملي، مقبول برخي از قدرت هاي جهاني نباشد، در اين شرايط جبهه گيري آن ها بلافاصله به حوزه هنر و سينماي كشورمان تسري مي يابد و اگر احياناً به سراغ سينماي ما بيايند، ممكن است گزينه هايي را انتخاب كنند كه در تعريف جاري و رايج سينماي ملي ما نباشند. وي به حضور فيلمسازان ايراني مقيم كشورهاي خارجي در برخي از جشنواره هاي جهاني اشاره و تصريح كرد: به دليل ع رق ملي همه فيلمسازان ما، بسياري از جشنواره هاي خارجي به سمت فيلم هايي رفته اند كه توسط ايرانيان مقيم خارج از كشور ساخته مي شوند و اين آثار را به نمايندگي از سينماي ايران در جشنواره ها شركت مي دهند. اين پديده از يك جنبه تأسف آور اما از جهتي اميدوار كننده است، زيرا نشان مي دهد كه اين گونه مجامع به نوعي از سينماي ملي ايران، قطع اميد كرده اند و مي دانند تمام فيلم سازان ايراني به وطن خود علاقه وافر دارند بنابراين اگر قرار است در جشنواره هاي آن ها فيلمي به نام سينماي ايران (ولي موهن به فرهنگ ايراني) شركت كند، بايد در خارج از كشور و با رويكرد و جهت گيري متفاوت (و بعضا توسط فيلم سازان دورگه و سفارش پذير) ساخته شود. مجيد شاه حسيني در پاسخ به اين سوال كه طراز سينماي ملي ايران چيست، گفت: طراز سينماي ملي را در جشنواره هاي خارجي (از جمله كن) نمي توان يافت. بلكه طراز سينماي ملي زماني قابل تعريف است كه با پاسداشت هويت ايراني و بهره گيري از ارزش هاي بومي، اعتقادي و ديني، سينماي ايران به سطحي از تعامل با مخاطبان داخلي برسد كه بتوانيم از منظر تكثر مخاطب (كه محل رجوع به اين سينماست)، به تعريفي جديد از سينماي ملي برسيم.
	به انگيزه پخش سينمايي گودال مارآشفتگي رواني گودال مار فيلمي روانشناختي است كه به رغم جذابيت، مخاطبش را به شدت متاسف مي كند. بر اين اساس بيننده تا يك ساعت نخست فيلم از تماشاي گودال مار لذت مي برد، اما پس از گذشت اين مدت زمان و در نيم ساعت باقي مانده تحمل در و اندوه شخصيت اصلي و ساير بيماران روحي و رواني دشوار است. در حقيقت مي توان گفت، سينمايي گودال مار به كارگرداني آناتول ليتواك مملو از آدم هاي غمگيني است كه در داستاني غمگينانه جاي گرفته اند. گودال مار (the snake pit) محصول سال 1984 آمريكا است كه در مدت زمان 108 دقيقه به شيوه ي سياه و سفيد ساخته شده است. ناگفته هاي فيلم شخصيت روانشناس فيلم گودال مار بر اساس زندگي واقعي دكتر جرارد كرزنوسكي خلق شده است كه بيمارانش او را دكتر كيك خطاب مي كردند. وي درسال 2000 و در سن 87 سالگي درگذشت. فيلمنامه گودال مار بر اساس كتاب ماري جين وارد نوشته شده است: اين كتاب يك اتوبيوگرافي است كه بر اساس تجربيات نود نويسنده، زماني كه بيمار و در آسايشگاه بيماران رواني بستري بوده به نگارش درآمده است. انتشار كتاب جين وارد در سال 1946 حرف و حديث و جنجال را در بين روانشناسان در پي داشت چرا كه نحوه رفتار با بيماران رواني را زير سوال مي برد و حتي اين كتاب در دهه 40 ممنوع شد. اين كتاب همچنين در زمره ي پرفروش ترين آثار ادبي دوران خود نيز قرار گرفته است. عنوان فيلم گودال مار برگرفته از يك آزمايش روانشناسي است كه براي بيماران رواني انجام مي شده است اغلب صحنه هاي فيلم واقعا در يك آسايشگاه بيماران رواني به نام كاماريلو واقع در كاليفرنيا فيلم برداري شده است. در صحنه اي از فيلم وقتي ويرجينيا و رابرت براي تماشاي فيلم به سينما مي روند اثري از كمپاني فوكس قرن بيستم را به نظاره مي نشينند؛ اين در حالي است كه گودال مار نيز در كمپاني فوكس قرن بيستم ساخته شده است. داستان فيلم فيلمنامه گودال مار فرانك پارتوس با همكاري ميلن برند در ژانر دلهره به نگارش در آورده اند. فيلم درباره زن جواني به نام ويرجينيا است كه به بيماري رواني دچار مي شود. او 12 ماه مي هر سال آشفتگي رواني اش تشديد مي شود. رابرت همسر ويرجينيا از گذشته او خبر ندارد و به دكتر اجازه مي دهد براي درمانش از طريق شوك الكتريكي به گذشته ويرجينيا وارد شوند. در جريان درمان دكتر در مي يابد بيماري زن احساس گناه او به خاطر مرگ نامزد سابقش است كه در همان تاريخ رخ داده است. جوايز فيلم و اكران در سينماها سينمايي گودال مار براي نخستين بار 4 نوامبر 1948 در نيويورك به نمايش درآمد، اين فيلم اوايل سال 1949 در سوئد، فلاند، فرانسه و استراليا اكران شد؛ گودال مار در سال 1950 نيز در سينماهاي كشورهايي چون ژاپن، دانمارك و آلمان غربي به روي پرده رفت. گودال مار ساخته آناتول ليتواك در سال 1949 جايزه اسكار بهترين صداگذاري را دريافت كرده است. گودال مار اين فيلم همچنين نامزد دريافت جايزه اسكار در بخش هاي بهترين بازيگر نقش اول زن، بهترين كارگرداني، بهترين ساخت موسيقي، بهترين عكس و فيلمنامه بوده است. گودال مار در انجمن كارگردانان آمريكا، سنديكاي روزنامه نگار ايتاليايي، انجمن منتقدان نيويورك نيز خوش درخشيد. اين اثر در سال 1949 به جشنواره ونيز راه يافت و دريافت جايزه بهترين بازيگر نقش اول را براي اوليويا هاويلند به همراه داشت. گودال مار نامزد دريافت شيرطلايي جشنواره ونيز بوده است. درباره كارگردان آناتون ليتواك 10 مي 1902 در اكراين متولد شد. وي فيلم سازي را از دهه 1930 آغاز كرد و در طول حيات هنري اش 42 فيلم ساخت. ليتواك به حدود 30 سال كارگرداني سينما را ادامه داد و آخرين فيلمش را در سال 1970 با نام زني در ماشين با اسلحه و عينك ساخت. بار ديگر خداحافظ، شب ژنرال ها،سفر،آناستازيا و درياي عميق آبي ديگر فيلم هاي اين كارگردان محسوب مي شوند. ليتواك در سال 1974 در حالي كه در طول 72 سال زندگي اش دو بار نامزد دريافت جايزه اسكار شده بود درگذشت. پخش از تلويزيون سينمايي گودال مار يكشنبه (15 ارديبهشت ماه) در قالب سينما ماوراء از شبكه چهار پخش شد. تكرار اين فيلم دوشنبه ساعت 15:30 دقيقه بود.
	گزارش رسانه هاي غربي از موقعيت اسف بار زنان در هاليوود طي دو روز گذشته چند رسانه غربي از جمله روزنامه نيويورك تايمز، مجله نيويورك و سايت سينمايي سينماتيكال، متفق القول وضعيت كنوني زنان در صنعت سينمايي هاليوود را از جنبه هاي مختلف اسف بار توصيف كردند. طي يكي دو روز گذشته چند مجله، روزنامه و سايت اينترنتي، با تيترهاي مختلف، موضوع موقعيت زنان در هاليوود را مورد بررسي قرار داده اند كه از آن جمله مي توان به روزنامه نيويورك تايمز اشاره كرد. اين روزنامه آمريكايي ضمن اشاره به اين مطلب كه موقعيت زنان در صنعت سينماي هاليوود به هيچ وجه خوب نيست، نوشت: گذشته از فيلم هايي چون هجوم با بازي نيكول كيدمن، فرد شجاع با بازي جودي فاستر و چند فيلم جديد ديگر، كمتر فيلم هاي هاليوودي را مي بينيم كه نقش اول آن را يك بازيگر زن به عهده داشته باشد. نيويورك تايمز مي افزايد: انديشه حاكم بر صنعت سينمايي هاليوود اين است كه زنان نمي توانند كارگرداني كنند، زنان نمي توانند يك فيلم را افتتاح كنند و در كل زنان نمي توانند در راس قرار گيرند. به گفته اين روزنامه، هم اكنون زنان زيادي در اين صنعت سينمايي مشغول به كارند ولي متاسفانه شما آنها را از روي فيلمي كه روي پرده است نمي شناسيد، ما هم اكنون به شدت كمبود كارگردان زن داريم، تا آنجا كه اين آمار تنها حدود 6 درصد است. مجله نيويورك نيز با اين سؤال كه آيا زنان در موفقيت مردان در گيشه سينماهاي هاليوود سهيم اند هم عقيده با روزنامه نيويورك تايمز، با اشاره به چندين پروژه سينمايي، به اين نكته اشاره مي كند كه زنان در هاليوود زماني كه كمي سنشان بالا مي رود، به راحتي از بسياري از پروژه ها كنار گذاشته مي شوند. سايت سينمايي سينماتيكال نيز با طرح اين سوال كه آيا هاليوود يك صنعت سينمايي زن گريز است، به سراغ اين سوژه مي رود و پس از طرح مسائلي مشابه به آنچه كه در نيويورك تايمز و مجله نيويورك بدان ها اشاره گفت، مي افزايد: هم اكنون نقش زن در سينما، توسط استوديوهاي هاليوود بي ارزش شمرده مي شود.