جستجو در پایگاه روزنامه کیهان  

دوشنبه 16 ارديبهشت 1387 - 28 ربيع الثاني 1429 - 5 مه 2008 - سال شصت و چهارم - شماره 189077
 

دويدن ،مغز را شاد مي كند پزشكان مي گويند...
اثرات وجود لامپ هاي آفتابي در محل زندگي زنان باردار
كمبود روي ، كوتاه قدي مي آورد
بچه ها از اشتباهاتشان تجربه مي آموزند
خوراكي هاي سالم در سبد خانواده كدو تنبل آرام كننده اعصاب
توت فرنگي از رشد سرطان سينه جلوگيري مي كند
مزاياي مصرف قارچ
	دويدن ،مغز را شاد مي كند پزشكان مي گويند... دانشمندان آلماني در بررسيهاي خود كشف كردند كه دويدن نه تنها موجب سلامتي فيزيك بدن مي شود بلكه در مغز نيز شادي ايجاد مي كند. محققان دانشگاه مونيخ و دانشگاه بن اعلام كردند دويدن به مدت طولاني موجب مي شود كه مغز «اندروفين» توليد كند. «اندروفين» يك داروي طبيعي است كه احساس شادي و خوشايندي را ايجاد مي كند. اين دانشمندان با كمك پرتونگاري مقطعي با انتشار پوزيترون (pet) از مغز 10دونده حرفه اي دو ساعت قبل و بعد از دويدن تصويربرداري و گيرنده هاي «اوپيود» را كنترل كردند. گيرنده هاي «اوپيود» زماني كه بدن «اندروفين» توليد مي كند فعال مي شوند. در اين خصوص اين دانشمندان توضيح دادند: «نتايج اين تحقيقات نشان داد كه پس از دويدن طولاني مدت، ميزان زيادي اندروفين در مغز توليد مي شود.به اعتقاد اين تيم تحقيقاتي، اين كشف مي تواند توضيح دهد كه چرا درپي هر فعاليت فيزيكي، افراد دچار يك حالت شادي مي شوند.
	اثرات وجود لامپ هاي آفتابي در محل زندگي زنان باردار متخصصان توصيه مي كنند؛ زناني كه زمان زايمان وماه هاي آخر بارداري آنها با فصل زمستان مصادف مي شود اگر در سه ماه آخر در محيطي با لامپ هاي آفتابي زندگي كنند، خطر ابتلا به پوكي استخوان در كودك آنها در دوران بزرگسالي كاهش پيدا مي كند. اين تحقيقات نشان داد: احتمال ابتلا به پوكي استخوان و تحليل رفتن استخوان ها در كودكاني كه سه ماه آخر بارداري مادرشان با فصل تابستان مصادف شده بود، در سنين بزرگسالي كاهش پيدا مي كند. وقتي مادران در ماه هاي آخر بارداري در معرض نور خورشيد قرار داشته باشند، بدن نوزادان ويتامين «D» بيشتري دريافت كرده كه در نتيجه باعث شكل گيري استخوان هاي محكم تر و قوي تر در نوزادان مي شود. در مورد مادراني كه سه ماه آخر بارداري آنها با فصل زمستان مصادف مي شود، راه كار متخصصان اين است كه آنها در محيط هايي با لامپ هاي خورشيدي زندگي كنند. پوكي استخوان يا استئوپروز، عبارت از حالتي است كه در اثر تخريب بافت استخواني، توده استخواني كاهش يافته و سرانجام به شكستگي استخوان منجر مي شود. در اين حالت تعداد و اندازه تيغه هاي استخواني بافت استخواني كاهش مي يابد.در زنان پوكي استخوان چهار برابر مردان ديده مي شود. در سال هاي بعد از يائسگي، مخصوصاً در سالهاي اول، معمولاً قدرت استخوان با سرعت زيادي كاهش مي يابد. سپس اين سرعت كم مي شود ولي روند پوكي استخوان ادامه مي يابد.جزئيات اين تحقيق در انجمن انگليسي روماتولوژي ارائه شده است.
	كمبود روي ، كوتاه قدي مي آورد عنصر روي يكي از مواد معدني كمياب است كه بعد از آهن بيشترين ميزان را در بدن داراست. كمبود آهن به همراه روي باعث كم خوني، ايجاد خستگي، ضعف عمومي، كوتاهي قد، ديررسي صفات ثانويه جنسي، عوارض پوستي، بزرگي كبد و طحال مي شود. روي بيشتر در غذاهايي با منبع حيواني و فرآورده هاي لبني، تخم مرغ و غلات يافت مي شود. عنصر روي يكي از عناصر تشكيل دهنده ميناي دندان است كه در آماده سازي غذا براي جذب اهميت دارد و در بافت هاي خوني، سيستم دفاعي و عصبي، توليد مثل، پوست، عضلات، كبد، كليه ها، لوزالمعده و مخاط روده به وفور وجود دارد.روي جزو عناصر كمياب است كه مقدار آن در بدن انسان بالغ، حدود دو سوم گرم است.مصرف روي جهت درمان سرماخوردگي، آب سياه، آتريت روماتوئيد، آسم، بيماري قند، كم كاري غده تيروئيد، وزوز گوش، سندرم پيش از قاعدگي، بواسير، بوي بد دهان، عفونت ثانويه و ناتواني جنسي استفاده مي شود.كاهش كلسترول خوب بدن و افزايش كلسترول بد، اختلال در عملكرد سيستم ايمني بدن از عوارض مصرف زياد روي است.
	بچه ها از اشتباهاتشان تجربه مي آموزند «كودكي سه ساله، روي پله هاي منتهي به حياط نشسته و آماده رفتن به زمين بازي است. او با احتياط كفش هايش را از جاكفشي بيرون آورده و بر روي زمين مي گذارد. سپس با دستان كوچكش، زيپ بغل كفش را بازمي كند و پا را در كفش فرو مي برد؛ اما كفش ها را اشتباه مي پوشد. من و مادرش متوجه مي شويم. مادر با لبخندي شيرين از پسرك مي پرسد: «به كفش هايت نگاه كن، چيز خنده داري نمي بيني؟» كودك متعجب به كفش ها نگاهي مي اندازد. از نگاهش معلوم است كه هيچ چيز به نظر او خنده دار نيست. مادر ادامه مي دهد: «به كفش هاي من نگاه كن. به نظر تو شبيه كفش هاي تو هستند يا فرق دارند؟» بازهم نگاه كودك همان حالت قبل را دارد و پاسخي براي پرسش هاي مادر ندارد. مادر چند سؤال ديگر هم مي پرسد؛ اما بچه متوجه اشتباه بودن لنگه هاي كفشش نمي شود. سرانجام مادر مي گويد: «بسيار خوب، برو بازي كن!» وكودك شادمانه به سوي كوچه مي دود.» با رفتن كودك پرسش هايي در ذهن من نقش مي بندند. «چرا گذاشت برود؟ آيا او نمي توانست اشتباه فرزندش را به آساني اصلاح كند؟! اگر پسرك زمين بخورد، چه؟! و....» پرسش هايي كه پاسخ آنها را روز بعد، سركلاس درسم، وقتي به دانش آموزان جمع سه رقمي را مي آموختم، يافتم. وقتي به شاگردان كلاس سي نفره ام نگاه مي كردم كه هركدام، دفتر رياضي به دست، پيش من مي آمدند تا درستي يا غلط محاسباتشان را تعيين كنم، حكمت رفتار مادر پسرك سه ساله را درمي يافتم؛ نازنين از اينكه پاسخش اشتباه بود، گريه افتاد. شيرين دفتر را به سرعت از من گرفت و پاسخ غلطش را پاك كرد و دوباره به حساب و كتاب پرداخت. ليلي عصباني شد و دفتر را به گوشه اي پرت كرد. نيلوفر هراسان و شرمنده شد و سر به زير انداخت و... و من در انديشه كه چرا بايد هركدام از آنها به گونه اي متفاوت به حل آن مسئله ساده بنگرد؛ مسئله اي كه با كمي انديشيدن مي توانست پاسخي يكسان و شيرين بدهد. آيا همين طرز برخوردها با مسئله، آنها را از رسيدن به موقع و آسان به پاسخ درست، دور نمي كرد؟ به راستي چه چيز آنها را اينگونه بار آورده بود؟ كودكان امروزي از همان بدو تولد در آغوش مادري وسواسي و دل نگران قرارمي گيرند كه هميشه در انتظار حادثه و يا بيماري براي كودك نورسيده خود است. ترس از بوسيدن اطرافيان، ترس از افتادن، ترس از خوابيدن در تنهايي، ترس از دست آلوده و... خواب و قرار را از مادر و كودك مي ربايد؛ ترس هايي كه مادران ما درسال هاي كمي دورتر كمترين توجهي به آن نداشتند. با رشد اندكي، ترس ها نيز اندك اندك رشد پيدا مي كنند و نظارت دقيق تر و همين مادر و سواسي را مي طلبند؛ غذايت را كامل خوردي، دستت را خوب شستي، با اسباب بازي ات درست بازي كن و... و بدين ترتيب سايه نظارت ها، و دخالتهاي غيرضروري مادر، كه سايه پدر نيز كم كم به آن مي پيوندد، برسركودكي كه روز به روز بزرگتر مي شود، گسترده و گسترده تر مي گردد؛ به طوري كه شايد تا رسيدن به نوجواني، هرگز فرصت آزمودن خويش و يافتن راه درست از غلط را پيدا نمي كند؛ همواره يكي هست كه او را از اشتباه برحذر دارد و راه درست را به روشني در مقابل رويش بنماياند. در اين زمان است كه اين نوجوان كه حتي نوع غذايش را هم پدر و مادرش تعيين كرده اند، به جمع دوستاني مي پيوندد كه هريك دست پرورده يك تربيت و يك خانواده است و كافي است در ميان اين دوستان يكي پيدا شود كه راه غلط را خوب بداند؛ اينجاست كه اين نوجوان خام كه با لفظ «نه» هرگز آشنا نشده است، اين بار تسليم نظرات دوستاني مي شود كه متاسفانه همانند پدر و مادر خيرخواه زندگي و آينده او نيستند. اگر اين نوجوان بازهم با نظارت هاي بجا و به موقع والدين، گذري به سلامت ازدوره نوجواني به جواني داشته باشد، با ورود به اجتماع و تحليل زندگي مشترك، بار ديگر تمام اين وابستگي ها در عرصه هاي گوناگون زندگيش رخ مي نماياند و گاه او را به بن بست مي كشاند. يكي از اصول كلي اسلام، مسئوليت فردي همگان است كه مبتني بر اين است كه هركس مسئول اعمال خويش است و خوشبختي و بدبختي او، به نوع عملكرد خودش وابسته است. از اين رو فرد بايد همواره براي تامين سعادت خويش، بر رفتار و كردارش نظارت و قضاوت درست داشته باشد و اين محقق نمي شود مگر اينكه آموزش و فراگيري اين مهارت را در دوران كودكي آموخته باشد. در دنياي امروزي كه علم و فن با سرعتي دور از تصور پيش مي رود، جامعه ما نيز به افرادي نيازمند است كه بتوانند به خوبي فكر كنند، به خوبي مسئله حل كنند و در كنار افراد گروه عملكردي هماهنگ و همراه داشته باشند. افرادي كه بتوانند دورنماي كلي مسائل را ديده و راه حلي مناسب براي آن ارائه دهند؛ اما آمارها و بررسي هاي به عمل آمده در جامعه امروزي حاكي از ضعف يك چنين مهارتي در نسل جوان مي باشد و مسلما اين نقيصه به ضعف نظام آموزش و پرورش فرزندان برمي گردد. آيا مادري كه هنوز قاشق غذا را به دهان فرزند 7 ساله اش مي گذارد، مي تواند اميدوار باشد كه فرزندش در 25 سالگي دستي توانا براي مهياي غذاي خانواده اش داشته باشد؟ آيا پدري كه هنوز پول توجيبي پسر 23ساله اش را لب طاقچه مي گذارد، مي تواند به آينده درخشان فرزندش چشم بدوزد؟ آيا آموزگاري كه بر روي پاسخ هاي غلط برگه امتحان دانش آموزش، تنها خطي قرمز مي كشد، مي تواند به نمرات درخشان در كارنامه شاگردانش دل خوش كند؟ آيا وقت آن نرسيده كه نگاهي دوباره به آنچه به فرزندمان مي آموزيم، بيندازيم و در جهت رفع نقايص آن قدمي بر داريم تا فردا، اگر ما هم نبوديم، خودش به تنهايي بتواند از ميان كوچه پس كوچه هاي زندگي راهي را برگزيند كه او را به سرمنزل مقصودبرساند. آيا بهتر نيست به او بياموزيم كه بينديشد و خودش راه حل مناسبي براي خريدن عروسك مورد علاقه اش بيايد؟! آيا بهتر نيست به او بياموزيم كه بينديشد و خودش راه حل آساني براي مرتب كردن اتاقش طرح كند؟! آيا بهتر نيست به او بياموزيم كه بينديشد و خودش راه حل مطمئني براي پركردن قلك سفالي اش تنظيم كند؟! آيا بهتر نيست به او بياموزيم كه بينديشد و خودش راه حل تازه اي براي حل مسئله رياضي ابداع كند؟! و هر بار كه انديشيد و يافت، حلاوت اين انديشيدن ويافتن را به او يادآور شويم تا بازهم بينديشد و بيايد! كاش همه ما به فرزندانمان اجازه دهيم كه زمين خوردن را تجربه كنند تا بتوانند برخاستن را فرابگيرند! نسرين رايگاني
	خوراكي هاي سالم در سبد خانواده كدو تنبل آرام كننده اعصاب تحقيقات جديد نشان مي دهد كه كدو تنبل يا كدو حلوايي در آرامش اعصاب نقش موثري دارد. كدو تنبل كه جزو سبزيها به شمار مي رود حاوي ويتامين A و B و اسيد لوسين، تيروزين، بيوريزين و مقادير زيادي آب است. كدو حلوايي با داشتن ويتامين، A خطر ابتلا به توده هاي سرطاني را كاهش داده و قدرت بينايي چشم و همينطور سلامت پوست، رشد استخوان و دندان را افزايش مي دهد. كدو حلوايي منبع گياهي ويتامين g و مقادير زيادي الياف غذايي است. تخم اين گياه داراي چربيهاي غيراشباع شده، فسفر، آهن، روي، ويتامين H و انواع ويتامينهاي B است. تحقيقات نوين حاكي است تخم كدو تنبل براي آنهايي كه دچار اضطراب هستند مفيد بوده و به اعصاب آرامش مي بخشد.كدو حلوايي از نظر پزشكان يك نوع مسكن، مرطوب كننده و ملين به شمار مي رود.خوردن كدو حلوايي در بيماران مبتلا به ديابت و افرادي كه دچار ضعف معده شده اند، توصيه مي شود، آب اين نوع كدو در رفع عطش، و بهبود سردرد مؤثر است.
	توت فرنگي از رشد سرطان سينه جلوگيري مي كند عصاره توت فرنگي و شاه توت به طرز چشمگيري از رشد سرطان سينه و دهانه رحم جلوگيري مي كند. عصاره توت فرنگي مؤثرترين عامل در كاهش رشد سلول هاي سرطان سينه است. همچنين تمشك، توت فرنگي وشاه توت با سرطان هاي پروستات و دهانه رحم مبارزه مي كند. به گفته پزشكان؛ مصرف يك فنجان تمشك در هفته از سرطان پروستات به طور جدي جلوگيري مي كند. توت ها علاوه بر دارا بودن اثرات ضدسرطاني با فيبر محلول در خود، ميزان كلسترول را كاهش مي دهند. براساس اين گزارش، توت فرنگي «ويتامينC » بالاتري نسبت به انواع توت دارد و داراي مقادير بالاي اسيدفوليك، فيبر غذايي و پتاسيم مي باشد. درحالي كه تمشك سرشار از كلسيم و «ويتامينA » است.
	مزاياي مصرف قارچ اين ماده غذايي درحالي كه ناخالصي ها را از بين مي برد، دستگاه گوارش را تصفيه كرده و كليه اخلاط مضر و فضولات را خارج مي راند. مصرف هفتگي قارچ باعث تقويت استخوان ها مي شود كه بدليل دارابودن پروتئين فراوان به جاي گوشت مي توان از آن استفاده كرد. قارچ داراي عناصر معدني مانند سديم، كلسيم، سيليس، كلر، كبالت و منيزيم بوده و براي مبتلايان كم خوني مسلولين مبتلا به كمبود مواد معدني بسيار مفيد و موثر مي باشد و فعاليت كاركردي مغز را افزايش مي دهد. همچنين مصرف قارچ خستگي را رفع و كمبود ويتامين D را جبران مي كند. اين ماده غذايي درحالي كه ناخالصي ها را از بين مي برد، دستگاه گوارش را تصفيه كرده و كليه اخلاط مضر و فضولات را خارج مي راند. قارچ در ترشح مفرط بزاق بسيار مفيد و مقوي معده است و براي قطع اسهال خوني و اسهال معمولي مفيد و خونريزي هاي داخلي را متوقف مي كند.